Sam fakt, że cena oferty była niższa od ceny zaoferowanej przez wykonawcę nie świadczy jeszcze o tym, że mamy do czynienia z rażąco niską ceną

Sam fakt, że cena oferty była niższa od ceny zaoferowanej przez wykonawcę nie świadczy jeszcze o tym, że mamy do czynienia z rażąco niską ceną

 

W wyroku z dnia 24 listopada 2017 r., KIO 2379/17, Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła uwagę, że w ocenianym postępowaniu nie zaistniała sytuacja obligująca Zamawiającego do żądania od Przystępującego wyjaśnień i dowodów na potwierdzenie rzeczywistych możliwości wykonania zamówienia za cenę zaoferowaną wobec porównania tej ceny z wartością szacunkową zamówienia powiększoną o należny podatek od towarów  i usług lub średnią arytmetyczną cen złożonych obydwu ofert.

Cena kwestionowanej oferty stanowiła ok. 89 % wartości szacunkowej zamówienia powiększonej o należny podatek VAT  i ok. 86 % średniej arytmetycznej cen złożonych ofert.

Powyższa okoliczność nie wyklucza, zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy Pzp, możliwości żądania wyjaśnień, jeżeli powstaną uzasadnione wątpliwości co do realności oferowanej ceny, które jak wskazywał na rozprawie przed Izbą Zamawiający, w niniejszej sprawie nie zaistniały.

Zamawiający argumentował  i dowiódł, że zaoferowana przez Przystępującego cena biletu miesięcznego w wysokości 42,59 zł była niewiele niższa niż ceny biletu miesięcznego w poprzednio obowiązujących umowach zawartych w dniu 4 sierpnia 2016 r. z Przystępującym  (45,39 zł brutto) oraz w dniu 19 grudnia 2016 r. z Odwołującym (47,82 zł brutto).

W ocenie składu orzekającego, w niniejszej sprawie, nie zostało także wykazane, by takie uzasadnione wątpliwości miały miejsce. Zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej na uwagę zasługuje, iż kwota zaoferowana przez Przystępującego była zbliżona do szacunku zamówienia powiększonego o VAT, a także nie odbiegała znacząco od średniej arytmetycznej cen złożonych ofert.  

Odnosząc się do złożonych przez Odwołującego dowodów w postaci rozliczenia rzeczywistych kosztów wykonania przewozów szkolnych w Gminie S. w miesiącu październiku 2017 r. poniesionych przez Odwołującego, z którego wynika m.in., że średnie wynagrodzenie kierowcy u Odwołującego wynosiło 3 991,61 zł brutto wraz z zestawieniem wynagrodzeń wypłaconych kierowcom kierującym pojazdami, którymi wykonywany był przewóz oraz oświadczenia przewoźnika PKS G. Sp. z o.o. w sprawie wysokości przeciętnego wynagrodzenia kierowcy na terenie okolic Gdańska w wysokości brutto  3 877,99 zł zauważyć należy, iż stanowią one wyraz prowadzonej przez ww. podmioty subiektywnej polityki cenowej, uwarunkowanej szeregiem okoliczności technicznych, organizacyjnych, zarządczych obowiązujących u danego przedsiębiorcy.

Nie można w ocenie Krajowej Izby Odwoławczej, opierając się wyłącznie na subiektywnych przekonaniach, odnosić kondycji i możliwości jednego przedsiębiorcy do kondycji i możliwości drugiego.

Zdaniem Krajowej Izby Odwoławczej, sam fakt, że cena oferty Przystępującego była niższa od ceny zaoferowanej przez Odwołującego nie świadczy jeszcze o tym, że mamy do czynienia z rażąco niską ceną, a zatem z ceną odbiegającą od realiów rynkowych i niewiarygodną, w szczególności gdy cena ta odbiega od szacunku zamówienia powiększonego o VAT oraz średniej arytmetycznej cen złożonych ofert w sposób nieznaczny.  Ponadto zauważyć należy, iż Przystępujący na rozprawie przed Izbą oświadczył, iż jest  w trakcie podpisywania umowy dotacji na przewozy z Urzędem M. Gdyby  zatem posłużyć się wyliczeniami wskazanymi przez Odwołującego w treści odwołania, który argumentował, że cena wynikająca z rzetelnej i obiektywnej kalkulacji kosztu przejazdu autobusem (powyżej 22 miejsc) winna wynosić nie mniej niż 2,904 zł, a w przypadku uzyskania przez Przystępującego dotacji z Urzędu M. w wysokości 49% do biletu miesięcznego związanego z dojazdem do szkoły, uzyskany przychód ze sprzedaży biletów,  w przeliczeniu na 1 km wyniósłby netto 2,83 zł/1 km przejazdu autobusu, to zauważyć należy, iż różnica między ww. kwotami stanowiłaby mniej niż 10 gr.

Na uwagę zasługuje również argumentacja prezentowana przez Przystępującego, który wskazywał, iż fakt że Przystępujący przyjął do kalkulacji ceny oferty kwotę minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązującą od 1 stycznia 2018 r. w wysokości 2 496,63 zł wraz  z  kosztami pobocznymi nie przesądza, że kierowcy zatrudnieni u Przystępującego świadczą na jego rzecz pracę otrzymując w zamian wynagrodzenie minimalne. Przystępujący wskazywał, iż ww. wynagrodzenie to wynagrodzenie z tytułu realizacji przedmiotowego zamówienia, a kierowcy świadcząc dodatkowe usługi na rzecz Przystępującego otrzymują dodatkowe wynagrodzenie.

Tym samym, w ocenie Izby, nie sposób porównywać wysokości wynagrodzenia minimalnego za pracę przyjętego do kalkulacji ceny oferty przez Przystępującego do średniego wynagrodzenia obowiązującego u innego przedsiębiorcy - Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej G. Sp. z o.o. w wysokości 3 877,99 zł brutto (z kosztami pobocznymi w wysokości 4 747,70).  W świetle powyższego nie stwierdzono zaistnienia przesłanek zastosowania  w stosunku do wykonawcy przystępującego do postępowania odwoławczego po stronie Zamawiającego procedury wyjaśnienia ceny złożonej przez niego oferty w trybie art. 90 ust. 1, czy też art. 90 ust. 1a pkt 1 ustawy Pzp.

W konsekwencji zarzut wskazujący na cenę rażąco niską, oddalono.  

 

Wyrok z dnia 24 listopada 2017 r., KIO 2379/17

Źródło:  www.uzp.gov.pl

 

Wydawca:  CONEXIS ZAMÓWIENIA PUBLICZNE  JÓZEF EDMUND NOWICKI,  ul. Nowowiejska 17,  71-219  Bezrzecze

©  2016 - 2018  conexis.pl / wPrzetargach.pl

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.  Rozumiem i akceptuję