Interes publiczny wyraża się przede wszystkim w bezpieczeństwie finansowym państwa, którego zachwiane powodować będzie zagrożenie zaniechanie wykonania obowiązków ciążących na państwie z mocy ustaw - wypłaty świadczeń socjalnych, finansowania świadczeń zdrowotnych oraz świadczenia innych usług

Interes publiczny wyraża się przede wszystkim w bezpieczeństwie finansowym państwa, którego zachwiane powodować będzie zagrożenie zaniechanie wykonania obowiązków ciążących na państwie z mocy ustaw - wypłaty świadczeń socjalnych, finansowania świadczeń zdrowotnych oraz świadczenia innych usług


Stwierdzenie istnienia lub braku spełnienia przesłanek do unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 6 Pzp jest badane ad casum w okolicznościach konkretnego przypadku.

W wyroku z dnia 1 kwietnia 2011 r., KIO 606/11, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że budowa dróg leży w interesie publicznym. Jednak wobec ograniczenia środków na ten cel nie jest możliwa realizacja wszystkich uprzednio zamierzonych inwestycji w jednym czasie.

W uchwale Rady Ministrów z dnia 25 stycznia 2011 r. zawarta została, przez podział na załączniki Nr 1 i 1a, swoista gradacja postępowań. Z tego też powodu w interesie publicznym leży przestrzeganie dokonanego podziału, tak by prawidłowa realizacja inwestycji uznanych przez Radę Ministrów za najistotniejsze nie była narażona na szwank. Wskazać też trzeba, że o ile zrealizowanie zamierzonych inwestycji w zakresie infrastruktury drogowej wychodzi naprzeciw potrzebom społecznym (mieści się w szeroko pojmowanym interesie publicznym), o tyle zaciąganie przez zamawiającego zobowiązań, z których na dzień ich podjęcia nie mógłby się wywiązać przeczy interesowi publicznemu wprost. Interes publiczny w badanej sprawie winien być oceniany z uwzględnieniem sytuacji finansowej państwa i uwarunkowanej nią możliwości realizacji przedsięwzięć.

Nie można pominąć, że art. 93 ust. 1 pkt 6 Pzp pozwala na unieważnienie postępowania jeśli prowadzenie postępowania lub wykonanie umowy nie leży w interesie publicznym. Przesłanka ta opisana została z użyciem funktora alternatywy rozłącznej „lub", do jej ziszczenia wystarczające jest ziszczenie jednej z opisanych sytuacji albo obu z nich. Zatem, o ile wykonanie umowy stanowiącej przedmiot zamówienia - budowy drogi krajowej Nr S7 o parametrach drogi ekspresowej na odcinku koniec obwodnicy Radomia - granica województwa mazowieckiego leży w interesie publicznym, o tyle obecnie dalsze prowadzenie postępowania, z uwagi na brak środków umożliwiających sfinansowanie wykonania umowy, jest z tym interesem sprzeczne.

Teza zawarta w uchwale Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 marca 1997 r., sygn. W 96 - wielokrotnie podnoszona w orzecznictwie Izby, na którą powołują się tak odwołujący się, jak i zamawiający, głosi „za interes publiczny należy bez wątpienia uznawać korzyści uzyskiwane w wyniku realizacji przedsięwzięć służących ogółowi w zakresie zadań ciążących na administracji rządowej oraz samorządowej, realizowanych w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych, związanych np. z ochroną zdrowia, oświaty, kultury, porządku publicznego” Uznać zatem trzeba, że interes publiczny wyraża się przede wszystkim w bezpieczeństwie finansowym państwa, którego zachwiane powodować będzie zagrożenie zaniechanie wykonania obowiązków ciążących na państwie z mocy ustaw - wypłaty świadczeń socjalnych, finansowania świadczeń zdrowotnych oraz świadczenia innych usług wskazanych przykładowo w powołanej uchwale.

Korzyści uzyskane w wyniku wykonania zamówienia w danych wyjątkowych okolicznościach sprawy nie mogą przeważać nad koniecznością zapewnienia stabilności finansowej państwa. Podnieść też trzeba, że prowadzenie postępowań o udzielenie zamówienia publicznego oraz wykonywanie umów w sprawie zamówienia publicznego nie stanowią celu samego w sobie, który może być postrzegany w oderwaniu od szerszego kontekstu. Zamawiający udzielając zamówień gospodarują, co do zasady środkami publicznymi, służącymi zaspokojeniu potrzeb szerszej zbiorowości, następuje to jednak w ramach realizacji budżetu (vide: art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - Dz.U. z 2007 r. poz. 115 ze zm.). Nad realizacją budżetu czuwa Rada Ministrów.

Uznać zatem należy, że wobec zaistniałych wyjątkowych okoliczności, unieważnienie postępowania mieści się w interesie publicznym. Sprzyja bowiem zachowaniu bezpieczeństwa finansowego państwa oraz pozwala na realizację umów w zakresie rozwoju infrastruktury drogowej, wskazanych przez Radę Ministrów, możliwych do wykonania w aktualnej sytuacji finansów publicznych.

Ciężar udowodnienia zaistnienia przesłanek unieważnienia postępowania spoczywa na zamawiającym, jako wywodzącym skutek prawny ze swoich twierdzeń (art. 188 ust. 1 Pzp, art. 6 k.c.). Krajowa Izba Odwoławcza uznała, mając na względzie wyniki postępowania odwoławczego, że powołanie uchwały Rady Ministrów z 25 stycznia 20011 r. obowiązkowi temu czyni zadość. Rozpatrując odwołanie w granicach podniesionych zarzutów Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że zamawiający unieważnił postępowanie zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych.

Podobna wykładnia przesłanek unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 6 Pzp znalazła swój wyraz w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 18 marca 2011 r., KIO 457/11. Zarzut naruszenia art. 93 ust. 1 pkt 6 Pzp nie znalazł potwierdzenia.

 

Wyrok z dnia 1 kwietnia 2011 r., KIO 606/11

Źródło:  www.uzp.gov.pl

 

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.  Rozumiem i akceptuję