Udzielanie zamówienia publicznego w trybie ustawy Pzp, gdy zamawiający nie ma takiego obowiązku

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp przepisy tej ustawy Pzp stosuje się do udzielania zamówień klasycznych oraz organizowania konkursów, których wartość jest równa lub przekracza kwotę 130.000 złotych, przez zamawiających publicznych. Oznacza to, że przepisów ustawy Pzp nie stosuje się do udzielania zamówień klasycznych oraz organizowania konkursów, których wartość jest mniejsza niż 130.000 złotych, przez zamawiających publicznych. Przy udzielaniu takich zamówień nie mają zastosowania przepisy Pzp, w tym dotyczące wnoszenia środków ochrony prawnej (odwołanie, skarga). Analogicznie w przypadku udzielania zamówień sektorowych, których wartość jest mniejsza niż progi unilne, przez zamawiających sektorowych, udzielania zamówień w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa, których wartość jest mniejsza niż progi unijne, przez zamawiających publicznych oraz zamawiających sektorowych oraz udzielania zamówień klasycznych, których wartość jest mniejsza niż progi unijne, przez zamawiających subsydiowanych. 

Wyjątkiem są przepisy dotyczące ustalania wartości zamówienia. W celu ustalenia, czy do określonego zamówienia stosuje się przepisy Pzp, zamawiający ustala wartość tego zamówienia na podstawie art. 28-36 ustawy Pzp.

Żadne przepisy ustawy Pzp nie zakazują natomiast jej stosowania przez zamawiających publicznych, jeżeli zamówienia klasycznego jest mniejsza niż 130.000 złotych.

Stosowanie ustawy Pzp przez zamawiających publicznych do zamówień klasycznych, których wartość jest mniejsza niż 130.000 zł, kłóci się jednak ze zdrowym rozsądkiem. 

Przepisy ustawy Pzp nie przewidują bowiem sankcji dla zamawiającego, który do udzielenia zamówienia stosuje przepisy ustawy Pzp mimo braku takiego obowiązku. Fakt dobrowolnego stosowania przepisów Pzp do udzielenia zamówienia, do którego przepisów ustawy Pzp  nie stosuje się nie tworzy bowiem legitymacji dla wykonawców do wnoszenia odwołań. 

Jeżeli wartość zamówienia klasycznego, udzielanego przez zamawiającego publicznego, jest mniejsza niż 130.000 zł, a wykonawca wniósłby odwołanie na podstawie art. 180 ust. 2 Pzp, Krajowa Izba Odwoławcza odrzuca odwołanie, na podstawie art. 528 pkt 1 ustawy Pzp („Krajowa Izba Odwoławcza odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy ustawy”).

To, że zamawiający publiczny przeprowadził postępowanie o udzielanie zamówienia klasycznego, którego wartość jest mniejsza niż 130.000 złotych, nie ma zatem żadnego znaczenia prawnego.  

Żadne przepisy ustawy Pzp nie zakazują natomiast jej stosowania przez zamawiających publicznych, jeżeli zamówienia klasycznego jest mniejsza niż 130.000 złotych.

Do zamówień klasycznych, udzielanych przez zamawiających publicznych, których wartość jest mniejsza niż 130.000 zł, nie stosuje się przepisów art. 269 ust. 1 i art. 270 ust. 2 ustawy Pzp. W takim przypadku zamawiający publiczny nie zamieszcza ogłoszeń w Biuletynie Zamówień Publicznych (art. 269 ust. 1 ustawy Pzp) oraz nie przekazuje ogłoszeń do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (art. 270 ust. 2 ustawy Pzp).

Na podstawie art. 270 ust. 2 ustawy Pzp zamawiający może dodatkowo przekazać ogłoszenie do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. 

Przepis art. 270 ust. 2 ustawy Pzp odnosi się do przypadku, gdy wartość zamówienia klasycznego udzielanego przez zamawiającego publicznego jest mniejsza niż progi unijne, a zamawiający publiczny chcąc dotrzeć z informacją o takim zamówieniu do możliwie najszerszego kręgu podmiotów zainteresowanych ubieganiem się o udzielenie zamówienia, może na podstawie tego przepisu dodatkowo przekazać ogłoszenie do publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jako ogłoszenie nieobowiązkowe.

W uchwale z dnia 12 lipca 2018 r., KIO/KD 28/18 Krajowa Izba Owoławcza zwróciła uwagę, że w orzecznictwie zarysowały się w zasadzie trzy sytuacje, kiedy zamawiający prowadził postępowanie o udzielenie zamówienia w trybie ustawy Pzp mimo, iż nie miał takiego obowiązku: zamawiający nie posiadał wiedzy, iż jako zamawiający sektorowy nie musi przy zamówieniach poniżej progów unijnych stosować przepisów Pzp, zamawiający na etapie wszczynania postepowania przeoczył ten fakt i w następstwie tego, dalej postępowanie prowadził według ustawy Pzp, zamawiający celowo stosował ustawę Pzp pomimo braku obowiązku, gdyż jak wielokrotnie na posiedzeniach Krajowej Izby Odwołwczej zamawiający wskazywali, że stosowano ustawę Pzp do danego postępowania tylko dlatego, że dawało to pewność prawidłowości jego przeprowadzenia (zob. postanowienia: z dnia 30 marca 2012 r. KIO 563/12; z dnia 15 czerwca 2012 r., KIO 1119/12; z dnia 21 czerwca 2012 r., KIO 1217/12; z dnia 9 stycznia 2013 r., KIO 2824/12; z dnia 11 sierpnia 2014 r., KIO 1554/14; z dnia 11 sierpnia 2014 r., KIO 1556/14; z dnia 25 maja 2015 r., KIO 971/15; z dnia 31 lipca 2017 r., KIO 1504/17; z dnia 10 sierpnia 2017 r., KIO 1559/17; z dnia 12 października 2017 r., KIO 2080/17).

 

Józef Edmund Nowicki
 

ś