Wymaganie zatrudnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie umowy o pracę osób wykonujących wskazane przez zamawiającego czynności w zakresie realizacji zamówienia

Wymaganie zatrudnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie umowy o pracę osób wykonujących wskazane przez zamawiającego czynności w zakresie realizacji zamówienia

 

Celem art. 29 ust. 3a Pzp jest zobligowanie zamawiających do dokonania oceny, czy przy wykonywaniu konkretnego zamówienia publicznego na usługi lub roboty budowlane wykonanie określonych czynności będzie zawierało cechy stosunku pracy. Podstawę prawną do określenia, czy czynności wykonywane przez pracowników wykonawcy lub podwykonawcy polegają na wykonywaniu pracy, stanowi art. 22 § 1 k.p.

Ze względu na brak obowiązku sporządzenia specyfikacji istotnych warunków zamówienia w postępowaniach prowadzonych w trybie zamówienia z wolnej ręki należy uznać, że wymóg zatrudnienia w oparciu o umowę o pracę, o którym mowa w art. 29 ust. 3a Pzp, nie będzie miał zastosowania. Zatrudnienie w oparciu o umowę o pracę, o którym mowa w art. 29 ust. 3a Pzp, może być jednak przedmiotem negocjacji z wykonawcą. W sytuacji gdy obydwie strony nie dojdą w tym zakresie do porozumienia, zamawiający nie ma obowiązku wprowadzania takich rygorów realizacji zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki.

Zgodnie z art. 22 § 1 k.p. przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Jeśli realizacja czynności w ramach udzielanego zamówienia polega na wykonywaniu pracy w rozumieniu art. 22 § 1 k.p., zamawiający jest obowiązany określić w opisie przedmiotu zamówienia wymóg zatrudnienia, a wykonawca lub podwykonawca mają obowiązek zatrudniać osoby wykonujące czynności objęte tym wymogiem.

Przepis art. 22 § 1 k.p. określa konstytutywne cechy stosunku pracy: wykonywanie pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy oraz wykonywanie pracy pod kierownictwem pracodawcy, w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę i w czasie przez niego wyznaczonym, a także obowiązek pracodawcy do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Jeśli realizacja czynności w ramach udzielanego zamówienia polega na wykonywaniu pracy w rozumieniu art. 22 § 1 k.p., to zamawiający musi określić w opisie przedmiotu zamówienia wymóg zatrudnienia, a wykonawca lub podwykonawca mają obowiązek zatrudniać osoby wykonujące czynności objęte tym wymogiem. Nawiązanie stosunku pracy wywołuje także dalsze, pośrednie skutki, w tym w dziedzinie ubezpieczeń społecznych, kształtuje bowiem stosunek ubezpieczenia społecznego, określa wysokość składki, a w konsekwencji prowadzi do uzyskania odpowiednich świadczeń. Są to skutki bardzo doniosłe z punku widzenia interesu przedsiębiorcy (ubezpieczonego) oraz interesu publicznego, dlatego ocena faktycznego nawiązania i wykonywania stosunku pracy może i powinna być dokonywana także z punktu widzenia prawa ubezpieczeń społecznych.

W wyroku z dnia 2 sierpnia 2016 r., III AUa 235/16, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zwrócił uwagę, że „o tym, czy strony istotnie nawiązały umowę o pracę nie decyduje formalne zawarcie (podpisanie) umowy nazwanej umową o pracę oraz przedłożenie innych związanych z tym dokumentów, lecz faktyczne i rzeczywiste realizowanie na jej podstawie elementów charakterystycznych dla stosunku pracy – przede wszystkim świadczenie pracy z zamiarem wykonywania obowiązków pracowniczych, czyli świadczenie pracy podporządkowanej, w czasie i miejscu oznaczonym przez pracodawcę. Tym samym w odniesieniu do umowy o pracę pozorność polega na tym, że strony nie zamierzają osiągnąć skutków wynikających z tej umowy, a określonych w art. 22 § 1 k.p.”.

Stosunek pracy istnieje nawet wtedy, gdy strony w dobrej wierze zawierają umowę cywilnoprawną, lecz jej treść lub sposób realizacji odpowiada cechom stosunku pracy. Jeżeli praca (zatrudnienie) była wykonywana na warunkach charakterystycznych dla stosunku pracy, bez znaczenia pozostaje to, czy strony formalnie zawarły jakąkolwiek umowę o pracę, a także bez względu na to, jak ją nazwały. Z punktu widzenia art. 22 § 1 k.p. istotne jest bowiem jedynie to, czy faktycznie była ona świadczona w warunkach określonych w tym przepisie, a kwestią wtórną i nieobjętą art. 22 § 1 k.p. jest natomiast ocena skutków prawnych określenia umowy, na podstawie której była wykonywana praca, inną nazwą niż „umowa o pracę” lub formalnego jej ukształtowania jako umowy cywilnoprawnej. Nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy określonych w art. 22 § 1 k.p.

Na podstawie art. 29 ust. 3a Pzp zamawiający jest obowiązany wskazać wszystkie czynności, których wykonanie będzie zawierało cechy stosunku pracy.

Obowiązek, o którym mowa w art. 29 ust. 3a Pzp nie dotyczy dostaw, także dostaw realizowanych w ramach robót budowlanych lub usług.

Cechy stosunku pracy (czynności będą wykonywanie w sposób określony w art. 22 § 1 k.p.) będą miały czynności wykonywane przez personel sprzątający (czynności sprzątania), ochroniarzy (czynności świadczenia usług ochrony).

Cechy stosunku pracy nie będą miały czynności wykonywane przez osoby wykonujące samodzielną funkcję techniczną w budownictwie (np. osoby posiadające uprawnienia budowlane w danej specjalności do kierowania robotami budowlanymi).

W ocenie Urzędu Zamówień Publicznych  „czynności wykonywane przez kierowników budowy, kierowników robót i inspektorów nadzoru, tj. osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (…), zasadniczo nie polegają na wykonywaniu pracy w rozumieniu Kodeksu pracy. Osoby wykonujące te czynności są samodzielnymi uczestnikami procesu budowlanego i działają samodzielnie, także w tym rozumieniu, że same wyznaczają sobie zadania i same te zadania realizują. Do rozważenia pozostają kwestie związane ze świadczeniem niektórych usług informatycznych (np.: świadczonych przez programistów, integratorów systemów etc.), w szczególności, gdy są to osoby o wysokim poziomie kompetencji, posiadające rzadkie specjalizacje i niezbędne certyfikaty potwierdzające fachowość (i których zaangażowanie do realizacji przedmiotu zamówienia jest wymagane już na etapie składania ofert, czy wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu). Wydaje się, że czynności wykonywane przez te osoby nie polegają na świadczeniu pracy. Z kolei inne czynności informatyczne (np. polegające na usłudze help-desku) mogą już mieć charakter czynności polegających na wykonywaniu pracy w rozumieniu Kodeksu pracy”.

Zdaniem Urzędu Zamówień Publicznych: „Niedopuszczalne będzie zarówno scedowanie tego obowiązku na wykonawcę, np. w formie zapisu, że jeśli wykonawca ujawni po swojej stronie czynności o takim charakterze zobowiązany będzie zawrzeć z pracownikami je wykonującymi umowy o pracę, jak też nadmiernie ogólne ich wskazanie, np. w formie zapisu, że zamawiający wymaga zatrudnienia na podstawie umowy o pracę wszystkich osób wykonujących czynności o takim charakterze podczas realizacji, etc. Oba opisane powyżej przypadki nie tylko mogą skutkować złożeniem przez wykonawców nieporównywalnych cenowo ofert (wykonawcy mogą różnie oceniać charakter tego samego stosunku, którego ocena należy do zamawiającego), ale też są niezgodne z treścią art. 29 ust. 1 ustawy Pzp, który w odniesieniu do precyzji opisu przedmiotu zamówienia zachowuje swoją moc. Podkreślić należy, że zamawiający zasadniczo nie zastępuje wykonawcy w określeniu sposobu realizacji świadczenia. Z tego też tytułu zamawiający, co do zasady, nie wskazuje czynności wykonywanych na podstawie umowy o pracę z podziałem na wykonawców i podwykonawców. Zamawiający zasadniczo nie określa też, jaka liczba osób po stronie wykonawcy będzie brała udział w realizacji zamówienia, nie decyduje o systemie zmianowym etc. Zamawiający powinien natomiast wprowadzić do umowy zapis, w którym przewidzi zobowiązanie wykonawcy do wykonywania opisanych przez zamawiającego czynności pracownikami zatrudnionymi na podstawie umowy o pracę”.

Jeżeli zamawiający przewiduje wymagania, o których mowa w art. 29 ust. 3a Pzp, powinien określić w specyfikacji istotnych warunków zamówienia co najmniej: sposób dokumentowania zatrudnienia osób, o których mowa w art. 29 ust. 3a Pzp, uprawnienia zamawiającego w zakresie kontroli spełniania przez wykonawcę wymagań, o których mowa w art. 29 ust. 3a Pzp, oraz sankcji z tytułu niespełnienia tych wymagań, a także rodzaje czynności niezbędnych do realizacji zamówienia, których dotyczą wymagania zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez wykonawcę lub podwykonawcę osób wykonujących czynności w trakcie realizacji zamówienia (zob. art. 36 ust. 2 pkt 8a Pzp).

Przepis art. 29 ust. 3a koreluje z art. 36 ust. 2 pkt 8a Pzp, zgodnie z którym gdy zamawiający przewiduje wymagania, o których mowa w art. 29 ust. 3a Pzp, jest obowiązany określić w specyfikacji istotnych warunków zamówienia w szczególności: sposób dokumentowania zatrudnienia osób, o których mowa w art. 29 ust. 3a Pzp, uprawnienia zamawiającego w zakresie kontroli spełniania przez wykonawcę wymagań, o których mowa w art. 29 ust. 3a, oraz sankcje z tytułu niespełnienia tych wymagań, a także rodzaje czynności niezbędnych do realizacji zamówienia, których dotyczą wymagania zatrudnienia na podstawie umowy o pracę przez wykonawcę lub podwykonawcę osób wykonujących czynności w trakcie realizacji zamówienia.

Użyty w art. 36 ust. 2 pkt 8a Pzp zwrot „w szczególności” należy interpretować analogicznie jak zwrot „co najmniej”. Intencją ustawodawcy było bowiem określenie minimalnych wymagań dotyczących treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia w sytuacji, gdy w zamówieniach na usługi lub roboty budowlane wykonanie określonych czynności będzie polegać na wykonywaniu pracy w sposób określony w art. 22 § 1 k.p.

Sposób dokumentowania zatrudnienia osób, o których mowa w art. 29 ust. 3a Pzp, w sposób bezpośredni związany jest z przetwarzaniem danych osobowych i uprawnieniem określonych podmiotów do ich przetwarzania, o których mowa w ustawie o ochronie danych osobowych (…). Zgodnie z zasadą adekwatności, wyrażoną w art. 26 ust. 1 pkt 3 ustawy o ochronie danych osobowych, administrator danych przetwarzający dane powinien dołożyć szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą, a w szczególności jest obowiązany zapewnić, aby dane te były m.in. przetwarzane zgodnie z prawem, zbierane dla oznaczonych, zgodnych z prawem celów i niepoddawane dalszemu przetwarzaniu niezgodnemu z tymi celami oraz merytorycznie poprawne i adekwatne w stosunku do celów, w jakich są przetwarzane. Zakres informacji żądanych przez zamawiającego od wykonawcy w celu kontroli spełniania przez wykonawcę wymagań, o których mowa w art. 29 ust. 3a Pzp, nie może zatem wykraczać poza zakres określony przepisami ustawy o ochronie danych osobowych.

Na podstawie art. 36 ust. 2 pkt 8a lit. a Pzp zamawiający może żądać od wykonawcy kopii umów o pracę zawierających imię i nazwisko osób, które świadczyć będą czynności na rzecz zamawiającego, datę zawarcia umowy, rodzaj umowy o pracę oraz wymiar etatu. Dopuszczalne będzie również żądanie od wykonawcy dokumentów potwierdzających opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne z tytułu zatrudnienia na podstawie umów o pracę (wraz z informacją o liczbie odprowadzonych składek), które będzie mogło przyjąć postać zaświadczenia właściwego oddziału ZUS lub zanonimizowanych, z wyjątkiem imienia i nazwiska, dowodów potwierdzających zgłoszenie pracownika przez pracodawcę do ubezpieczeń. Kopie umów o pracę oraz dokumentów potwierdzających opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne z tytułu zatrudnienia na podstawie umów o pracę powinny zatem być wymagane przez zamawiającego, co do zasady, już po zawarciu umowy w sprawie zamówienia publicznego.

Z tytułu niespełnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę obowiązku wynikającego z art. 29 ust. 3a zamawiający może przewidzieć sankcje jedynie dla wykonawcy, np. w postaci obowiązku zapłaty przez wykonawcę kary umownej w wysokości określonej w istotnych postanowieniach umowy w sprawie zamówienia publicznego. Za działania lub zaniechania podwykonawcy w tym przedmiocie odpowiada wykonawca, względem którego zamawiający może wystąpić z żądaniem zapłaty kary umownej. Dopuszczalne jest również przeprowadzanie kontroli przez przedstawicieli zamawiającego lub upoważnione osoby trzecie na miejscu wykonania świadczenia. Jeżeli zamawiający poweźmie wątpliwość co do sposobu zatrudnienia osób – może zwrócić się o przeprowadzenie kontroli przez Państwową Inspekcję Pracy.

W wyroku z dnia 14 lipca 2017 r., KIO 1329/17, KIO 1330/17, Krajowa Izba Odwoławcza zgodziła się z odwołującym, że „nie można uznać, że osoby wchodzące w skład Personelu Kluczowego będą pozostawać pod „pracowniczym” kierownictwem Konsultanta. Istotne znaczenie ma tu, co Izba wzięła pod uwagę specyfika przedmiotowego zamówienia, która sprowadza się do nałożenia na Konsultanta obowiązku skompletowania zespołu osób o odpowiednio wysokich kwalifikacjach i doświadczeniu (Personel Kluczowy), a następnie oddania go do dyspozycji Zamawiającego (na potrzeby nadzoru nad realizacją Kontraktów), przy jednoczesnym zorganizowaniu i zapewnieniu odpowiednich warunków dla jego pracy. W konsekwencji ostatecznym beneficjentem »pracy« Personelu Kluczowego, miał być Zamawiający (nie Konsultant). Ponadto jak zauważył Zamawiający w odniesieniu do Inżyniera Kontraktu nie można mówić o konieczności jego osobistego świadczenia pracy. Zgodzić również należało się z Odwołującym, iż nie można mówić o czasowej powtarzalności czynności realizowanych przez osoby, wchodzące w skład Personelu Kluczowego. W jednym miesiącu zapotrzebowanie na usługi danej osoby może sprowadzić się do wymogu jej codziennej obecności. W kolejnym (z uwagi np. na zatrzymanie robót budowalnych) zakres takiego zapotrzebowania może zmaleć np. do jednego dnia w tygodniu. Nie można więc »z góry« zaplanować jej wymiaru czasu pracy. Tym bardziej, że Zamawiający oraz Wykonawca Robót Budowalnych mają prawo oczekiwać jej »dostępności« na każde zasadne wezwanie, a Kierownik Projektu – obecności w dni wolne od pracy. Wobec powyższego – wbrew twierdzeniom Zamawiającego nie ma podstaw do pozostawieniu wymogu , iż osoby zajmujące określone stanowiska lub wykonujące określone czynności były zatrudnione na podstawie umowy o pracę. W ocenie Izby charakter czynności jakie mają być realizowane przez te osoby nie wpisuje się w hipotezę normy prawnej art. 29 ust. 3a ustawy Pzp, która odsyła do treści art. 22 § 1 ustawy Kodeks pracy, tj. istota tych czynności nie powoduje, że mamy do czynienia z koniecznością zawarcia umowy o pracę, dla której charakterystyczne jest wykonywanie określonych czynności pod nadzorem (kierownictwem), w określonym miejscu i czasie realizacji wyznaczonymi przez pracodawcę”.

W wyroku z dnia 26 kwietnia 2017 r., KIO 745/17, KIO 760/17, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że „zatrudnienie kierowców regularnej komunikacji miejskiej, pracowników zaplecza technicznego bazy transportowej oraz dyspozytorów nosi cechy stosunku pracy”.

W wyroku z dnia 27 stycznia 2017 r., KIO 36/17, Krajowa Izba Odwoławcza zgodziła się z odwołującym, że „podstawą prawną do określenia, czy czynności wykonywane przez pracowników wykonawcy/podwykonawcy polegają na wykonywaniu pracy, stanowi art. 22 § 1 Kodeksu pracy. Przepis art. 22 § 1 Kodeksu pracy określa konstytutywne cechy stosunku pracy: a) wykonywanie pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy, b) wykonywanie pracy pod kierownictwem pracodawcy, c) w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, d) i w czasie przez niego wyznaczonym, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. Jeśli realizacja czynności w ramach udzielanego zamówienia polega na wykonywaniu pracy w rozumieniu art. 22 § 1 Kodeksu pracy to zamawiający musi określić w opisie przedmiotu zamówienia wymóg zatrudnienia, a wykonawca lub podwykonawca mają obowiązek zatrudniać osoby wykonujące czynności objęte tym wymogiem. Jak zauważył Odwołujący nie w każdym postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego zamawiający będzie określał wymagania dotyczące zatrudniania na umowę o pracę. Obowiązek ten nie dotyczy dostaw, także w sytuacji gdy wchodzą one w zakres danego zamówienia, w tym w szczególności zamówienia na roboty budowlane. Ponadto w zamówieniach na usługi i roboty budowlane, do których wprost odwołuje się art. 29 ust. 3a ustawy Pzp, taki obowiązek będzie dotyczył tylko tych zamówień publicznych, w których wykonywanie czynności w ramach jego realizacji będzie polegało na wykonywaniu pracy zgodnie z brzmieniem art. 22 § 1 Kodeksu pracy. W każdym postępowaniu na usługi lub roboty budowlane na zamawiającym będzie spoczywał ciężar ustalenia, czy takie czynności będą wchodziły w realizację zamówienia.

W tym stanie faktycznym – Odwołujący słusznie powołał się na opinię Urzędu Zamówień Publicznych, z której wynika, że: "w ocenie Urzędu czynności wykonywane przez kierowników budowy, kierowników robót i inspektorów nadzoru, tj. osoby pełniące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (…), zasadniczo nie polegają na wykonywaniu pracy w rozumieniu Kodeksu pracy. Osoby wykonujące te czynności są samodzielnymi uczestnikami procesu budowlanego i działają samodzielnie, także w tym rozumieniu, że same wyznaczają sobie zadania i same te zadania realizują. Do rozważenia pozostają kwestie związane ze świadczeniem niektórych usług informatycznych (np.: świadczonych przez programistów, integratorów systemów etc), w szczególności, gdy są to osoby o wysokim poziomie kompetencji, posiadające rzadkie specjalizacje i niezbędne certyfikaty potwierdzające fachowość (i których zaangażowanie do realizacji przedmiotu zamówienia jest wymagane już na etapie składania ofert, czy wniosków o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w celu potwierdzenia spełniania warunków udziału w postępowaniu). Wydaje się, że czynności wykonywane przez te osoby nie polegają na świadczeniu pracy". Zgodzić należy się z Odwołującym, że w odniesieniu do Kierownika projektu, Kierownika montażu oraz Specjalisty ds. rozruchów technologicznych, osoby pełniące tak specjalistyczne funkcje de facto nie wykonują czynności w ramach realizacji przedmiotu zamówienia pod kierownictwem pracodawcy, z uwagi na wyspecjalizowany charakter wykonywania określonych czynności. Tym samym brak jest spełnienia jednej z przesłanek łącznych wynikających z art. 22 § 1 Kodeksu pracy, a stawianie tego typu wymagań w powiązaniu z kryterium oceny ofert istotnie promuje największe firmy, które mają możliwość zatrudnienia na umowę o pracę wysokiej klasy specjalistów, podczas gdy małe i średnie przedsiębiorstwa korzystają zazwyczaj z usług tego typu specjalistów w ramach innych stosunków prawnych. Izba przychyliła się do stanowiska Odwołującego, że postawienie powyższego wymogu przez Zamawiającego w istotny sposób ogranicza konkurencję w tym postępowaniu i w sposób całkowicie nieuprawniony dyskryminuje małe i średnie przedsiębiorstwa”.

W wyroku z dnia 6 marca 2017r., KIO 308/17, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że zmiana w formularzu ofertowym osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę stanowi niedopuszczalną zmianę treści oferty. Przedmiotem sporu było zagadnienie oświadczenia się wykonawcy w formularzu oferty co do zobowiązania się do zatrudnienia Dyrektora Kontraktu i Kierownika Budowy na podstawie umowy o pracę. W specyfikacji istotnych warunków zamówienia zamawiający wymagał, aby wykonawca w formularzu ofertowym oświadczył, że zobowiązuje się do zatrudnienia na umowę o pracę Dyrektora Kontraktu i Kierownika Budowy. Formularz został tak opracowany, że wykonawcy mieli tylko go podpisać, ponieważ zawierał już zobowiązanie w tym zakresie i nie musieli wykonawcy wykazywać żadnej inicjatywy na przykład przez uzupełnienie oświadczenia we własnym zakresie. Wykonawca złożył w terminie składania ofert formularz ofertowy nieobejmujący jednak wymaganego przez zamawiającego oświadczenia o zatrudnieniu na podstawie umowy o pracę Dyrektora Kontraktu i Kierownika Budowy. Zamawiający wezwał wykonawcę na podstawie art. 87 ust. 1 do wyjaśnienia brakującego oświadczenia. Na wezwanie zamawiającego wykonawca wyjaśnił, że omyłkowo nie zamieścił w formularzu ofertowym oświadczenia na temat osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, załączając jednocześnie do wyjaśnień oświadczenie, że osoby wykonujące czynności Dyrektora Kontraktu oraz Kierownika Budowy będą zatrudnione na podstawie umowy o pracę, oraz kopie umów o pracę. Zamawiający zaakceptował wyjaśnienie wykonawcy i dokonał wyboru jego oferty. Odwołujący uznał natomiast, że zamawiający dokonał wyboru oferty z naruszeniem art. 87 ust. 1 zdanie 2, ponieważ prowadził z wykonawcą niedopuszczalne w trybie przetargu nieograniczonego negocjacje dotyczące złożonej oferty oraz dokonywał niedopuszczalnych zmian w treści oferty.

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej „tak dokonane uzupełnienie oświadczenia brakującego na etapie składania ofert stanowi niedopuszczalną ingerencję w treść złożonej oferty, w której nie znajdowało się wymagane zobowiązanie. Brakującego zobowiązania nie zastąpią oświadczenia znajdujące się w punktach 5 i 6 formularza ofertowego jak podnosili na rozprawie zamawiający i przystępujący po jego stronie. Pierwsze z nich odnosi się do potwierdzenia, że wykonawca zapoznał się warunkami zamówienia i nie wnosi do warunków zastrzeżeń oraz, że uzyskano niezbędne informacje do przygotowania oferty. To oświadczenie z jednej strony ma charakter uniwersalny, ponieważ odnosi się w ogóle do warunków zamówienia a także zawiera akceptację warunków zamówienia a w efekcie z niego wynika, że wykonawca posiadł wszelkie informacje do przygotowania oferty. Reasumując tego rodzaju oświadczenie odnosi się do stanu wiedzy na temat warunków zamówienia i zgody na nie a także zapewnienia, że wiedza ta umożliwia sporządzenie oferty. Tego rodzaju formuła stanowi zapewnienie zamawiającego, że wykonawca zapoznał się z SIWZ, godzi się na jego warunki i posiadł z niej taka wiedzę, że jest w stanie sporządzić ofertę. Treść tego oświadczenia wskazuje na jego cel, którym jest zapewnienie zamawiającego, że wykonawca jest w stanie przygotować ofertę, ponieważ zapoznał się z warunkami zamówienia, je akceptuje (nie wnosi zastrzeżeń) a informacje uzyskane umożliwiają przygotowanie oferty. Podobnie pkt 6 formularza ofertowego, który odnosi się nie już do przygotowania oferty ale do zawarcia umowy w przypadku wyboru oferty jako najkorzystniejszej. W tym celu wykonawca oświadcza, że zapoznał się z postanowieniami umowy i zawrze umowę w miejscu i o czasie wskazanym przez zamawiającego w przypadku wyboru jego oferty. Tak więc obydwa przywoływane przez zamawiającego i przystępującego uregulowania formularza oferty (punkt 5 i 6) mają charakter deklaratoryjny, gwarantujący zamawiającemu przygotowanie oferty i podpisanie umowy, ponieważ wykonawca zapoznał się z warunkami przetargu, zgadza się z nimi i podpisze umowę w przypadku wyboru jego oferty na warunkach SIWZ. Niemniej wymienione regulacje formularza oferty w pkt-ach 5 i 6 nie stanowią oświadczenia o którym mowa w pkt 10 formularza a które to oświadczenie przewidziano w pkt 3.11. SIWZ w zakresie opisu przedmiotu zamówienia. Zobowiązanie do zatrudnienia na umowę o pracę osób na określonych stanowiskach nie jest równoważne z takimi klauzulami generalnymi jak potwierdzeniem, że zna się warunki zamówienia, akceptuje się je oraz, że uzyskane informacje umożliwią przygotowanie oferty. Czy też taka klauzula generalna jak, że zapoznano się z postanowieniami umowy i w przypadku wyboru oferty obligujemy się do zawarcia jej na warunkach SIWZ”.

 

Opracowanie: Zespół wPrzetargach

 

Źródło:  www.uzp.gov.pl

 

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.  Rozumiem i akceptuję