Skutki podatkowe podania nieprawidłowej stawki podatku VAT w specyfikacji istotnych warunków zamówienia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 24 czerwca 2020 r., I SA/Sz/87/20 stwierdził, że w przypadku podatku od towarów i usług zastosowanie do danej czynności podlegającej opodatkowaniu właściwej jej stawki podatku następuje ex lege (z mocy prawa). 

Konkretna czynność opodatkowana jest wedle właściwej stawki określonej w ustawie, niezależnie od tego, jaką stawkę do opodatkowania danej czynności zastosował podatnik, i niezależnie od tego, co wykazał zamawiający w specyfikacji istotnych warunków zamówienia, projekcie umowy czy ogłoszeniu o zamówieniu w trakcie prowadzonego postępowania przetargowego.

Sąd podzielił pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 3 października 2018 r., I FSK 1994/16, że to właśnie podatnik jest obowiązany do samodzielnego zaklasyfikowania usług (towarów) oraz do ustalenia i wskazania na fakturze prawidłowej stawki podatku. Podatnik, który chce należycie wywiązać się ze spoczywającego na nim obowiązku i jednocześnie uniknąć negatywnych konsekwencji podatkowych, jeśli ma wątpliwości co do takiej klasyfikacji lub prawidłowej stawki podatku, może wystąpić do Urzędu Statystycznego odnośnie kwalifikacji usługi oraz o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co zresztą w sprawie nie miało miejsca. 

Bez wpływu na taki obowiązek pozostają okoliczności, że np. zgodnie z ustawą - Prawo zamówień publicznych w ogłoszeniu wskazuje się stawkę podatku albo że w ogólnie dostępnych interpretacjach indywidualnych przedstawiających podobne zdarzenia zawarto ocenę stanowiska wnioskodawcy w zakresie przyjętej przez niego stawki. 

W ocenie sądu w przypadku zamówień publicznych strony umowy mają wpływ na treść postanowień zawieranej umowy. Tymczasem o wysokości stawek podatkowych nie decyduje wola stron, lecz czynność podatnika, z którą ustawa wiąże obowiązek podatkowy. Kwestionowanie zaś przez organ podatkowy przyjętego przez podatnika rozliczenia podatkowego rodzi obowiązek wykazania, że w sprawie mają zastosowanie inne niż przyjęte przez podatnika stawki podatku.

Niewątpliwie dokonanie prawidłowej klasyfikacji usługi jest istotne z punktu widzenia ustalenia prawidłowej stawki podatku od towarów i usług. Jak już wskazano wyżej, klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy o podatku od towarów i usług jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (na gruncie rozpoznawanej sprawy: PKWiU 2008), zawierająca zasady metodyczne (obejmujące m.in. zakres rzeczowy grupowań obejmujący usługi, podstawy zaliczania, ogólne reguły klasyfikowania usług (w tym usługi złożonej), uwagi do poszczególnych sekcji, schemat klasyfikacji i klucze powiązań. 

W żadnym przypadku - w ocenie sądu - o takim lub innym zaliczeniu produktu nie mogą decydować przesłanki sprzeczne z zasadami PKWiU. Nie można zatem - tak jak chciała tego Skarżąca - dokonywać klasyfikacji usług w oparciu o informacje, wyjaśnienia zamawiającego w toku postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

Umowa cywilnoprawna nie może bowiem zmieniać czy kreować odmiennych od ustawowo regulowanych zasad opodatkowania świadczonych usług. Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika bowiem, że przedmiotem opodatkowania tym podatkiem są czynności o charakterze zdarzeń ekonomicznych, a nie same umowy zawierane w ramach stosunków cywilnoprawnych. Stąd - w razie wątpliwości - istotna jest analiza umowy, wszelkich dokumentów, które obrazują wykonywanie czynności, dające ustalić charakter samej usługi, jak i tego, czy mamy do czynienia z usługą kompleksową, czy też odrębnymi usługami w ramach jednej umowy.
 
Źródło:  http://www.orzeczenia-nsa.pl/wyrok/i-sa-sz-87-20/podatek_od_towarow_i_uslug/28f9e39.html
 

ś