Czy skrócenie czasu na realizację zamówienia może być podstawą unieważnienia postępowania

Unieważnienie postępowania, o którym mowa w art. 93 ust. 1 pkt 7 Pzp2004 (aktualnie art. 255 pkt 6 ustawy Pzp) wymaga wykazania spełnienia jednocześnie trzech przesłanek, tj. musi wystąpić naruszenie przepisów ustawy regulujących udzielenie zamówienia (wada postępowania), wada ma skutkować niemożliwością zawarcia niepodlegającej unieważnieniu umowy o udzielenie zamówienia publicznego, wada musi być niemożliwa do usunięcia - wada postępowania musi mieć charakter trwały. Unieważnienie postępowania nie może być traktowane jako prosty sposób na rozwiązanie, gdy zamawiający zauważy popełniony błąd proceduralny w prowadzonym postępowaniu.

Decyzja prowadząca do unieważnienia postępowania musi być poprzedzona dokładną analizą pod kątem przesłanek warunkujących legalne unieważnienie postępowania (tak: wyrok z dnia 24 listopada 2017 r., KIO 2375/17).

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej, nie wystąpiły przesłanki do unieważnienia postępowania. Fakt dokonania wyboru oferty najkorzystniejszej, zgodnie z regułami określonymi w SIWZ, potwierdza, że skrócony czas na realizację zamówienia w wyniku przedłużającej się procedury prowadzonego postępowania spowodowanej w znacznym stopniu okolicznościami związanymi z wystąpieniem w kraju stanu epidemii, nie stanowi wady postępowania o zamówienie publiczne, która pozwala na unieważnienie postępowania. Skrócenie faktycznego czasu na realizację zamówienia w związku z opóźnieniem procedury zamówieniowej nie stanowi wady postępowania, która miała lub mogła mieć wpływ na wynik postępowania. 

Jak wynika z orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej nawet upływ terminu realizacji zamówienia w momencie wyboru oferty najkorzystniejszej nie stanowi przeszkody do zawarcia umowy niepodlegającej unieważnieniu, ponieważ nie powoduje, że mamy do czynienia ze świadczeniem niemożliwym, w rozumieniu art. 387 § 1 k.c.

Jak wskazał również Sąd Najwyższy w wyroku SN z dnia 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt V CSK 379/09 „czym innym jest jednak niemożność zachowania terminu dla określonego w umowie świadczenia, a czym innym - niemożność w ogóle spełnienia takiego świadczenia (niemożność natury substancjonalnej). Przepis art. 387 § 1 k.c. odnosi się jedynie do niemożliwości w drugim znaczeniu (verbe legis: „umowa oświadczenie niemożliwe”).”

Krajowa Izba Odwoławcza podziela pogląd prezentowany w orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej, że nawet upływ terminu realizacji zamówienia nie może stanowić wady postępowania uniemożliwiającej zawarcie ważnej umowy. Okoliczność przedłużania się postępowania nie stanowi wady postępowania, a jest okolicznością wpisaną w naturę postępowań o udzielenie zamówienia publicznego (tak: wyrok z dnia 9 sierpnia 2016 r., KIO 1366/16).

 

Wyrok z dnia 18 sierpnia 2020 r., KIO 1746/20