Wniesienie odwołania w postępowaniu na usługi społeczne o wartości zamówienia mniejszej niż kwoty określone w art. 138g ust. 1 Pzp

Wniesienie odwołania w postępowaniu na usługi społeczne o wartości zamówienia mniejszej niż kwoty określone w art. 138g ust. 1 Pzp 


W ocenie Urzędu Zamówień Publicznych „Procedura udzielania zamówień publicznych na usługi społeczne w oparciu o art. 138o ustawy Pzp, tj. zamówień, których wartość nie przekracza 750 000 euro - w przypadku zamówień innych niż zamówienia sektorowe lub zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa lub 1 000 000 euro - w przypadku zamówień sektorowych, tworzona jest przez samego zamawiającego. Zamawiający zobowiązany jest w tym zakresie jedynie do uwzględnienia norm zawartych w art. 138o ust. 2-4 znowelizowanej ustawy Pzp, które to przepisy nie przewidują odesłania do stosowania przepisów działu VI ustawy Pzp, tak jak to jest w przypadku zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi o wartościach przekraczających kwoty, o których mowa w art. 138g ustawy Pzp. Uwzględniając powyższe, uznać należy, że wykonawcy uczestniczącemu w takim postępowaniu nie przysługuje odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej. W przypadku postępowań prowadzonych w oparciu o art. 138o ustawy Pzp zamawiającego nie wiążą przepisy ustawy Pzp, z wyjątkiem reguł wskazanych w ust. 2-4 powyższego artykułu, a co za tym idzie zasadnym wydaje się twierdzenie, że wykonawca nie ma możliwości skorzystania ze środków odwoławczych przewidzianych w dziale VI ustawy Pzp.”

 

W wyroku z dnia 27 czerwca 2017 r., KIO 1127/17, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że dopuszczalne jest wniesienie odwołania w postępowaniu na usługi społeczne o wartości zamówienia mniejszej niż kwoty określone w art. 138g ust. 1 Pzp (o wartości mniejszej niż 750 000 euro). 

Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżył Prezes Urzędu Zamówień Publicznych wskazując, że w postępowaniach na usługi społeczne - prowadzonych na podstawie przepisu art. 138o Pzp ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia odwołania.

Prezes Urzędu Zamówień Publicznych argumentując swoje stanowisko zwrócił uwagę, że:

  1. art. 138o Pzp stanowi samodzielną regulację dotyczącą udzielania zamówień na usługi społeczne o wartości mniejszej niż kwoty określone w art. 138g ust. 1 Pzp,
  2. w przepisie art. 138o Pzp ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia odwołania oraz nie odesłał do stosowania przepisów działu VI ustawy Prawo zamówień publicznych (regulującego zagadnienie środków ochrony prawnej), tak jak uczynił to w przepisie art. 136l Pzp (dotyczącego zamówień na usługi społeczne powyżej progów o których mowa w art. 138g ust. 1 Pzp),
  3. przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz.U. Nr 41, poz. 238), nie regulują kwestii wysokości wpisu od odwołania wnoszonego od czynności podjętych w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na usługi społeczne o wartości mniejszej niż kwoty określone w art. 138g ust. 1 Pzp.

W postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2017 r., IX Ca 807/17, Sąd Okręgowy w Olsztynie uznał, że dopuszczalne jest wniesienie odwołania w postępowaniu na usługi społeczne o wartości zamówienia mniejszej niż kwoty określone w art. 138g ust. 1 Pzp.

Na etapie procedowania przed Sądem Okręgowym, spór stron dotyczył możliwości wniesienia przez wykonawcę odwołania od czynności zamawiającego podjętej w postępowaniu, którego dotyczył wyrok z dnia 27 czerwca 2017 r., KIO 1127/17, prowadzonym na podstawie art. 138o Pzp, polegającej na unieważnieniu prowadzonego postępowania i zaniechaniu wyboru oferty najkorzystniejszej.

Sąd zwrócił uwagę, że powyższe zagadnienie prawne, nie zostało poddane dogłębnej analizie zarówno w orzecznictwie sądów powszechnych, jak i też nie zostało kompleksowo omówione w doktrynie prawa. W zasadzie wszystkie dostępne opracowania naukowe dotyczące znowelizowanej ustawy - Prawo zamówień publicznych, ograniczają się do przytoczenia stanowiska Urzędu Zamówień Publicznych, który w odpowiedzi na pytanie „Czy wykonawca, składając ofertę w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 138o ustawy P.z.p., może złożyć odwołanie?” wskazał, że „w przypadku postępowań prowadzonych w oparciu o art. 138o ustawy P.z.p. zamawiającego nie wiążą przepisy ustawy P.z.p., z wyjątkiem reguł wskazanych w ust. 2 - 4 tego artykułu, a co za tym idzie zasadnym wydaje się stwierdzenie, że wykonawca nie ma możliwości skorzystania ze środków odwoławczych przewidzianych w dziale VI ustawy P.z.p.” (…).

Przedstawione wyżej stanowisko Urzędu Zamówień publicznych nie mogło w ocenie Sądu nie mogło jednak stanowić podstawy osądu w niniejszej sprawie.

Sąd zwrócił uwagę, że rozstrzygnięcia przedstawionego problemu, nie dostarcza również treść uzasadnienia rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy Pzp i niektórych innych ustaw. W części dotyczącej omówienia zamówień publicznych na usługi społeczne i inne szczególne usługi, analizowana kwestia nie została podjęta przez pomysłodawców projektu. Istotna luka w opracowaniu rozpoznawanego zagadnienia prawnego, skutkowała koniecznością przeprowadzenia przez Sąd, szczegółowej analizy regulacji zawartych w Pzp - przy jednoczesnej ocenie obszernej argumentacji przedstawionej przez strony niniejszego postępowania.

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że stosownie do art. 138o ust. 1 Pzp, jeżeli wartość zamówienia na usługi społeczne jest mniejsza niż kwoty określone w art. 138g ust. 1 Pzp (750.000 euro - w przypadku zamówień innych niż zamówienia sektorowe lub zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa oraz 1.000.000 euro - w przypadku zamówień sektorowych), zamawiający może udzielić zamówienia stosując regulacje zawarte w art. 138o ust. 2 - 4 Pzp.

Sąd zwrócił uwagę, że reguły prowadzenia postępowania, o którym mowa w art. 138o Pzp zostały jedynie ograniczone do trzech podstawowych zasad, tj. przejrzystości, obiektywności i niedyskryminacji (art. 138o ust. 2 Pzp), natomiast postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, którego wartość jest równa lub przekracza kwoty określone w art. 138h Pzp (750.000 euro - w przypadku zamówień innych niż zamówienia sektorowe lub zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa oraz 1.000.000 euro - w przypadku zamówień sektorowych), zostało uregulowane w sposób zgoła odmienny.

Zgodnie z art. 138l Pzp, jeżeli przedmiotem postępowania są usługi społeczne o wartości równej lub przekraczającej kwoty określone w art. 138h Pzp, zamawiającego wiążą przepisy dotyczące komunikacji zamawiającego z wykonawcami przy użyciu środków komunikacji elektronicznej (dział I rozdział 2a), przepisy dotyczące dokumentowania postępowań (dział II rozdział 5), przepisy dotyczące kontroli udzielania zamówień przez prezesa UZP (dział V rozdział 3) oraz przepisy dotyczące środków ochrony prawnej (dział VI). 

W kontekście przywołanych wyżej regulacji, w ocenie Sądu można zatem wywieść wniosek, że w przypadku zamówień na usługi społeczne, mamy do czynienia z dwiema grupami zamówień, tj. o wartości równej lub przekraczającej kwoty określone w art. 138g ust. 1 Pzp oraz zamówień na usługi społeczne o wartości mniejszej niż kwoty określone w art. 138g ust. 1 Pzp. Zdaniem Sądu przedstawiony dualizm nie ingeruje w żaden sposób w zakres uprawień wykonawców związanych z wnoszeniem odwołań do Krajowej Izby Odwoławczej. Sąd zwrócił uwagę, że treść art. 138o Pzp stanowi jedynie, iż do zamówień społecznych o wartości mniejszej niż kwoty określone w art. 138o Pzp zastosowanie mają przepisy art. 138o ust. 2 - 4 Pzp, kształtując przy tym pewne obowiązki zamawiającego w postępowaniu, nie zaś procedery ogólne - w tym dotyczące przysługujących środków ochrony prawnej, które zostały uregulowane w przepisach art. 179 - 198 Pzp. Zgodnie bowiem z art. 180 ust. 1 Pzp, odwołanie przysługuje wyłącznie od niezgodnej z przepisami ustawy czynności zamawiającego podjętej w postępowaniu o udzielenie zamówienia lub zaniechania czynności, do której zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy.

W ocenie Sądu przyjęcie stanowiska Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych doprowadziłoby do sytuacji, w której podmioty którym przysługują środki ochrony prawnej (art. 179 ust. 1 Pzp), nie mogłyby skarżyć nawet czynności zamawiającego podjętych w trybie art. 138o, które pozostawałby w sprzeczności z zasadą przejrzystości, zasadą obiektywności i zasadą działania w sposób niedyskryminujący (art. 138o ust. 2 Pzp). Sąd zwrócił uwagę, że art. 138o ust. 3 Pzp określa niezbędne elementy każdego ogłoszenia o zamówieniu, tj. określenie terminu składania ofert uwzględniającego czas niezbędny do przygotowania i złożenia oferty, opis przedmiotu zamówienia, określenie wielkości lub zakresu zamówienia oraz zdefiniowanie kryteriów oceny ofert. Przyjęcie stanowiska Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych doprowadziłaby także do braku kontroli prawidłowości działań zamawiającego w zakresie elementów stanowiących treść ogłoszenia o zamówieniu. 

Zdaniem Sądu, nie sposób wyobrazić sobie sytuacji, w której sposób wydatkowania środków publicznych (w niniejszej sprawie 464.666,66 zł), zostałby całkowicie wyłączony spod jakiejkolwiek kontroli. Ponadto przyjęcie powyższego stanowiska, stoi w sprzeczności z art. 180 ust. 1 Pzp, który - co do zasady - dopuszcza zaskarżalność niezgodnych z przepisami Pzp czynności (bądź zaniechań) zamawiającego. Wyjątki w tym zakresie, przewiduje jedynie art. 180 ust. 2 Pzp, który - mając zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy - zostanie szczegółowo omówiony w dalszej części rozważań.

Sąd zwrócił uwagę, że żaden z przepisów działu VI Pzp (ani sam przepis art. 138o Pzp), nie wyłącza stosowania przepisów o ochronie prawnej w odniesieniu do jakiegokolwiek postępowania uregulowanego w Pzp. Jak zostało wyżej zasygnalizowane, wyjątki w tym przedmiocie przewiduje natomiast art. 180 ust. 2 Pzp - jednakże przepis ten ogranicza prawo do korzystania z środków ochrony prawnej tylko ze względu na wartość zamówienia - a nie charakter postępowania.

Niewątpliwie treść art. 138o Pzp wskazuje, że intencją ustawodawcy było uproszczenie i przyśpieszenie procedur udzielania zamówień publicznych na usługi społeczne. W ocenie Sądu takie postępowanie ustawodawcy nie jest odosobnione, a przykłady takich rozwiązań można znaleźć w postępowaniu cywilnym (postępowanie nakazowe art. 484 1 - 497 k.p.c., postępowanie upominawcze 497 1 k.p.c. - art. 505 k.p.c., postępowanie uproszczone art. 505 1 k.p.c. - art. 505 14 k.p.c.), w postępowaniu administracyjnym (postępowanie uproszczone art. 163b - 163g k.p.a.) oraz w postępowaniu karnym (postępowanie nakazowe art. 500 - 507 k.p.k., postępowanie przyśpieszone 517a - 517j k.p.k.). Jednakże w każdym z wymienionych postępowań - mimo uproszczenia i przyśpieszenia procedowania - ustawodawca przewidział możliwość wniesienia odwołania do sądu wyższej instancji albo organu wyższego stopnia.

Powyższe regulacje stanowią urzeczywistnienie konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności postępowania (art. 78 i art. 176 Konstytucji RP) oraz przejawem realizacji przez ustawodawcę praw człowieka i podstawowych wolności (art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r.).

Zaakceptowanie stanowiska Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych, polegające na całkowitej możliwości wyłączenia wniesienia odwołania w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 138o Pzp - zdaniem Sądu - stałoby w całkowitej sprzeczności z powołanymi wyżej przepisami Konstytucji RP i prawa międzynarodowego. Należy również zauważyć, że - wbrew stanowisku Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych - przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania, regulują kwestię wysokości wpisu dla spraw rozpoznawanych w niniejszej sprawie. Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia, wysokość wpisu od odwołania wnoszonego w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na dostawy lub usługi, którego wartość jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp wynosi 7.500 zł, a taka też opłata została pobrana w niniejszej sprawie. 

Niezależnie od powyższego Sąd wskazał, że przepisy rozporządzenia regulującego wysokość opłat za postępowanie odwoławcze - jako akt niższego rzędu - nie mogą przesądzać o prawie wykonawcy do wniesienia odwołania w danej sprawie. 

W ocenie Sądu z przedstawionych rozważań wynika, że w postępowaniu, o którym mowa w art. 138o Pzp prowadzenie postępowania w oparciu o przepis art. 138o Pzp, nie wykluczone jest wniesienie odwołania od czynności (bądź zaniechania) zamawiającego sprzecznej z przepisami Pzp. Przepis art. 138o ust. 2-4 Pzp kształtuje określone obowiązki zamawiającego w postępowaniu, nie zaś procedery ogólne - w tym dotyczące przysługujących środków ochrony prawnej.

Sąd zwrócił uwagę, że szczegółowy tryb wnoszenia odwołań od czynności zamawiającego niezgodnych z przepisami prawa, określają przepisy działu IV ustawy P.z.p. (art. 179 – 198 Pzp). Kwestię dopuszczalności skorzystania z odwołania, wyczerpująco reguluje natomiast przepis art. 180 ust. 2 Pzp. W świetle postanowień art. 180 ust. 2 Pzp należy oceniać prawo wykonawcy do wniesienia odwołania od czynności zamawiającego w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 138o Pzp.

Zgodnie z przywołanym art. 180 ust. 2 Pzp, jeżeli wartość zamówienia jest mniejsza niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp, odwołanie przysługuje wyłącznie wobec następujących czynności: wyboru trybu negocjacji bez ogłoszenia, zamówienia z wolnej ręki lub zapytania o cenę, określenia warunków udziału w postępowaniu, wykluczenia odwołującego z postępowania o udzielenie zamówienia, odrzucenia oferty odwołującego, opisu przedmiotu zamówienia, wyboru najkorzystniejszej oferty. Przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp, jest rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2015 r. w sprawie kwot wartości zamówień oraz konkursów, od których uzależniony jest obowiązek przekazywania ogłoszeń Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej.

Zgodnie z § 1 pkt 5 powyższego rozporządzenia, ogłoszenia dotyczące zamówień publicznych przekazuje się Urzędowi Publikacji Unii Europejskiej, jeżeli wartość zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi jest równa lub przekracza wyrażoną w złotówkach równowartość kwoty 750.000 euro - w przypadku zamówień innych niż zamówienia sektorowe lub zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa.

Sąd uznał, że skro wartość zamówienia w niniejszej sprawie jest mniejsza niż 750.000 euro (111.300,07 euro), dla stwierdzenia uprawnienia do wniesienia przez wykonawcę odwołania należy ocenić, czy zaskarżona czynność zamawiającego mieści się w katalogu określonym w przepisie art. 180 ust. 2 Pzp.

 

Odmienne stanowisko wyraziła Krajowa Izba Odwoławcza w postanowieniach z dnia 9 listopada 2017 r., KIO 2283/17 oraz z dnia 13 listopada 2017 r., KIO 2339/17, wydanych już po wydaniu postanowienia Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 25 sierpnia 2017 r., IX Ca 807/17.

W postanowieniu KIO 2283/17, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że odwołanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 1 Pzp, ponieważ przedmiotem zamówienia były usługi społeczne o wartości mniejszej niż kwoty określone w art. 138g ust. 1 Pzp. Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła uwagę, że w dziale III rozdział 6 Pzp ustawodawca zawarł przepisy dotyczące zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi ustanawiając specjalną procedurę udzielania tych zamówień, jeżeli ich wartość jest równa lub przekracza wyrażoną w złotych równowartość kwoty 750 000 euro w przypadku zamówień innych niż zamówienia sektorowe lub zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa oraz kwoty 1 000 000 euro w przypadku zamówień sektorowych. W procedurze udzielania ww. zamówień zastosowanie znajdują zasady równego traktowania i konkurencji, przejrzystości, proporcjonalności, przepisy art. 17 i 18, działu I rozdziału 2a, działu II rozdziału 5, działu V rozdziału 3, działu VI, zaś odpowiednie zastosowanie znajdują przepisy art. 22-22d, art. 24, art. 29-30b, art. 32-35 i art. 93 Pzp. 

Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła również, że do zamówień na usługi społeczne o wartości mniejszej niż kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp, ustawodawca dał zamawiającym możliwość udzielenia zamówienia zgodnie z określoną przez danego zamawiającego procedurą spełniającą minimalne wymogi określone w art. 138o ust. 2-4 Pzp. Przepisy te zobowiązują zamawiających do udzielenia zamówienia w sposób przejrzysty, obiektywny i niedyskryminujący, do zamieszczenia na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, a jeżeli nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, na stronie internetowej, ogłoszenia o zamówieniu, które zawiera informacje niezbędne z uwagi na okoliczności jego udzielenia, w szczególności termin składania ofert, opis przedmiotu zamówienia oraz określenie wielkości i zakresu zamówienia, a także kryteria oceny ofert. Art. 138o ust. 4 Pzp zobowiązuje natomiast zamawiającego po udzieleniu zamówienia do niezwłocznego zamieszczenia na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, a jeżeli nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, na stronie internetowej, informacji o udzieleniu zamówienia z podaniem nazwy albo imienia i nazwiska podmiotu, z którym zamawiający zawarł umowę w sprawie zamówienia publicznego. W razie nieudzielenia zamówienia zamawiający zobowiązany został do niezwłocznego zamieszczenia na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, a jeżeli nie ma strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, na stronie internetowej, informacji o nieudzieleniu zamówienia. Co za tym idzie, zamawiający uprawniony jest do samodzielnego określenia szczegółowej procedury, w ramach której udzieli zamówienia na usługi społeczne o wartości mniejszej niż wskazana w art. 138g ust. 1 Pzp, z uwzględnieniem wytycznych opisanych w art. 138o Pzp. Określone w art. 138o Pzp zasady prowadzenia tego typu postępowania są jedynymi wytycznymi ustanowionymi przez ustawodawcę. W pozostałym zakresie zamawiający nie jest związany regulacjami ustawy Pzp. 

Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła również uwagę, że przepisy Pzp nie przewidują odesłania do stosowania przepisów działu VI ustawy Pzp w przypadku zamówień na usługi społeczne o wartości mniejszej niż określona w art. 138g ustawy Pzp, tak jak czynią to w przypadku takich postępowań o wartości równej lub przekraczającej wskazane w art. 138g Pzp kwoty. Ustawodawca przyjął odmienny sposób uregulowania tych dwóch grup postępowań. Z powyższego należy wywieść, że wykonawcy ubiegającemu się o zamówienie, o którym mowa w art. 138o Pzp nie przysługuje odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej na czynności zamawiającego. 

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w przepisach rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2010 r., nr 41, poz. 238 ze zm.), które regulują kwestię wysokości wpisu od odwołania wnoszonego od czynności podjętych w postępowaniu na usługi społeczne o wartości przekraczającej kwoty określone w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp. Przepisy ww. rozporządzenia nie określają kwoty wpisu należnego w postępowaniach na usługi społeczne o wartości mniejszej niż kwoty wskazane w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp. 

W przedmiotowej sprawie Zamawiający, działając zgodnie z wytycznymi zawartymi w art. 138o Pzp, stworzył własną procedurę udzielenia zamówienia z uwzględnieniem norm wskazanych w ww. przepisie. Brak jest zatem podstaw do oceny czynności Zamawiającego, bowiem ocenie Izby mogą być poddane jedynie czynności i zaniechania Zamawiającego, do których Zamawiający jest zobowiązany na podstawie ustawy (art. 180 ust. 1 Pzp). Jak stwierdzono powyżej, przepisy art. 138o Pzp, do których zastosowania zobowiązany jest Zamawiający nie odsyłają do stosowania przepisów działu VI ustawy Pzp, tak, jak jest to w przypadku zamówień na usługi społeczne o wartościach przekraczających kwoty, o których mowa w art. 138g Pzp. Jednoznacznie zatem ustawodawca nie dał wykonawcom ubiegającym się o zamówienie na usługi społeczne o wartości poniżej kwot wskazanych w art. 138g Pzp możliwości skorzystania ze środków ochrony prawnej przewidzianych w dziale VI ustawy Pzp, co jest spójne z treścią ww. rozporządzenia w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania.

Postanowienie z dnia 9 listopada 2017 r., KIO 2283/17, dotyczyło postępowania, w którym  odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 138o ust. 3 Pzp poprzez nieuprawnione odrzucenie jego oferty, jako niespełniającej warunków udziału w postępowaniu z uwagi na poleganie odwołującego na zasobach innego podmiotu celem wykazania spełniania jednego warunku, w sytuacji, gdy w ogłoszeniu o zamówieniu Zamawiający nie ograniczył, ani nie wyłączył takiej możliwości, czym naruszył ustawowy obowiązek zamieszczenia ogłoszenia o zamówieniu, które zawiera informacje niezbędne z uwagi na okoliczności jego udzielenia.

W postanowieniu z dnia 13 listopada 2017 r., KIO 2339/17, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że odwołanie podlega odrzuceniu na podstawie art. 189 ust. 2 pkt 1 Pzp, ponieważ przedmiotem niniejszego zamówienia było usługi społeczne, których wartość zamawiający ustalił na równowartość kwoty 116 889,03 euro a zatem nie przekraczającą kwot określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 11 ust. 8 Pzp. Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła uwagę, że w przepisach Pzp uregulowania dotyczące zamówień na usługi społeczne i inne szczególne usługi, znalazły się w dziale III rozdziału 6. Ustawodawca wprowadził specjalną procedurę udzielania zamówień na usługi społeczne w przypadku gdy wartość szacunkowa tych zamówień jest równa lub przekracza wyrażoną w złotych równowartość kwoty 750 000 euro w przypadku zamówień innych niż zamówienia sektorowe lub zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa oraz kwotę 1 000 000 euro w przypadku zamówień sektorowych (art. 138g ust. 1 Pzp). Jednocześnie, w przypadku gdy wartość zamówienia na usługi społeczne i inne szczególne usługi nie przekroczy tych kwot, zamawiający może udzielić zamówienia stosując przepisy art. 138o ust. 1 i ust. 2 Pzp. W tych przypadkach zobowiązany jest stosować zasady równego traktowania i uczciwej konkurencji, przejrzystości, proporcjonalności. W pozostałym zakresie zamawiający uprawniony jest do samodzielnego opisania szczegółowej procedury, w ramach której udzieli zamówienia na usługi społeczne o wartości mniejszej niż wskazana w art. 138g ust. 1 Pzp, uwzględniając minimalne wymagania opisane w art. 138o Pzp.

Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła również uwagę, że regulując tą materię ustawodawca nie odsyła do stosowania przepisów działu VI Pzp, tak jak ma to miejsce w przypadku zamówień o wartości równej lub przekraczającej wyrażoną w złotych równowartość kwoty 750 000 euro - w przypadku zamówień innych niż zamówienia sektorowe lub zamówienia w dziedzinach obronności i bezpieczeństwa oraz 1 000 000 euro - w przypadku zamówień sektorowych (w tych przypadkach, zgodnie z art.

 

Opracowanie: Zespół wPrzetargach


Teksty i sygnatury orzeczeń Krajowej Izby Odwoławczej pochodzą z bazy orzeczeń Krajowej Izby Odwoławczej dostępnej na stronie internetowej Urzędu Zamówień Publicznych
 

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje.  Rozumiem i akceptuję