Gwarancja wadialna zawierająca przesłanki zatrzymania wadium określone w Pzp2004 w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów Pzp2019

Zamawiający poinformował Odwołującego o odrzuceniu jego oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp.  

W uzasadnieniu Zamawiający podał, że przedłożona przez Odwołującego gwarancja wadialna została uznana przez Zamawiającego jako wniesiona w sposób nieprawidłowy ze względu na niewłaściwie wskazanie okoliczności w jakich Zamawiający mógłby żądać jej wypłacenia (ustawowych podstaw zatrzymania wadium). Gwarant w gwarancji podał podstawy zatrzymania wadium określone w nieobowiązującej ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, a także nie wymienił literalnie przesłanek uprawniających Zamawiającego do żądania wypłaty gwarancji. W takiej sytuacji Zamawiający nie ma pewności co do możliwości zaspokojenia swoich żądań z wadium. 

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej odrzucenie oferty Odwołującego z postępowania na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp było nieuzasadnione. 

Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych przestała obowiązywać z dniem 31 grudnia 2020 r. Od 1 stycznia 2021 r. obowiązuje ustawa z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych. 

Gwarancja wadialna złożona przez Odwołującego została sporządzona w dniu 4 lutego 2021 r., a więc ponad miesiąc od daty wejścia w życie nowej ustawy. W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej trudno w tej sytuacji uznać, że Gwarant świadomie i celowo wystawił Odwołującemu dokument, który nawiązywał do nieobowiązującej już ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, a tego rodzaju stanowisko de facto zaprezentował Zamawiający. 

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej w treści spornej gwarancji pojawiła się oczywista omyłka i nie powinno budzić w świetle ustalonego stanu faktycznego, że Gwarant w rzeczywistości miał na myśli ustawę z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych nową, a nie ustawę z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych. 

Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że stanowisko przeciwne jest nielogiczne, ponieważ Gwarant nie miałby żadnego celu, ani interesu w wystawieniu gwarancji wadialnej rzeczywiście odnoszącej się do nieobowiązującej ustawy. Nie ulega wątpliwości, że gwarancja wadialna, to dokument o szczególnym znaczeniu dla wykonawcy i powinien on być sporządzony przez gwaranta z zachowaniem szczególnej staranności. Należy jednak wziąć pod uwagę, że z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych obowiązywała przez kilkanaście lat, więc wystąpienie takiego rodzaju omyłki, jak ta będąca przedmiotem sporu, miesiąc po wejściu w życie nowej ustawy (o takim samym tytule) nie było czymś niezwykłym. 

Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła uwagę, że Zamawiający oparł decyzję o odrzuceniu oferty Odwołującego wyłącznie na literalnym brzmieniu treści gwarancji mimo oczywistego faktu, że wskazanie w tej treści na starą ustawę zamiast nowej nastąpiło omyłkowo. Zamawiający nie odrzucił zatem oferty Odwołującego ze względu na rzeczywistą wadę gwarancji wadialnej, a wyłącznie kierując się nadmiernym formalizmem. 

W konsekwencji Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że nie było wątpliwości, iż gwarancja wadialna Odwołującego spełniała wymogi określone w ustawie z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych.

Wyrok z dnia 15 marca 2021 r., KIO 623/21