Dysponowanie bezpośrednie i dysponowanie pośrednie

Po pierwsze, na pełną aprobatę zasługuje przedstawione w informacji o wyniku kontroli stanowisko dotyczące rozróżnienia bezpośredniego i pośredniego dysponowania przez wykonawcę osobami zdolnymi do wykonania zamówienia. Nie ulega wątpliwości, że decydujące znaczenie ma w tej kwestii to, czy podstawą dysponowania jest stosunek prawny istniejący bezpośrednio pomiędzy wykonawcą a osobą mającą wykonać zamówienie, czy też stosunek prawny między wykonawcą a podmiotem, który taką osobą dysponuje. 

W pierwszej z tych sytuacji mamy do czynienia z dysponowaniem bezpośrednim, którego podstawą mogą być zarówno umowy o pracę, jak i inne umowy o charakterze cywilnoprawnym, w tym umowy przedwstępne, zobowiązujące do wykonania określonych usług lub dzieła w przypadku, gdy wykonawca uzyska zamówienie. Nie jest więc tak, że dysponowanie bezpośrednie ma miejsce tylko w sytuacji, gdy strony łączy stosunek pracy lub inny trwały stosunek cywilnoprawny, mający już w dacie składania ofert formę docelową. Wystarczające jest wykazanie, że wykonawca ma zapewnione dysponowanie określonymi osobami. Jeżeli więc zostało wykazane, że wykonawca A. umówił się z osobami mającymi pełnić funkcję projektantów, że w przypadku wyboru jego oferty zawrą umowę o dzieło, to należy stwierdzić, że wykazał bezpośrednie dysponowanie tymi osobami. 

Sposób dysponowania osobami zdolnymi do wykonania zamówienia określa wykonawca w dokumentach składanych wraz z ofertą i stosownie do stosunków prawnych nawiązanych z innymi podmiotami. Jeżeli wykonawca oświadcza w ofercie, że podstawą dysponowania określoną osobą będzie zawarta bezpośrednio z tą osobą umowa o dzieło, do zawarcia której taka osoba się zobowiązała - jak to miało miejsce w analizowanej sprawie - to Zamawiający nie ma podstaw, aby wbrew wyraźnemu oświadczeniu wykonawcy, przyjmować, że będzie to stosunek prawny innego rodzaju. 

Co więcej, nie sposób dopatrzeć się takich podstaw w udzielonych przez wykonawcę wyjaśnieniach obejmujących oświadczenia projektantów, które są spójne z wykazem osób i nie pozostawiają żadnego pola do odmiennych interpretacji. Wynika z nich jednoznacznie, że podstawą dysponowania projektantami będzie umowa o dzieło zawarta przez wykonawcę bezpośrednio z tymi osobami. Należy więc stwierdzić, że nie ma żadnego oparcia
złożonych dokumentach twierdzenie Zamawiającego, jakoby wykonawca nie dysponował bezpośrednio trzema osobami wskazanymi w wykazie, a dysponowanie to miało cechy korzystania z potencjału podmiotu trzeciego. 

Nie zasługuje na aprobatę argumentacja przedstawiona w zastrzeżeniach, że o niezasadności stanowiska Prezesa Urzędu świadczy to, że zwłaszcza w przypadku jednego z projektantów (P. M.) miało miejsce oddanie do dyspozycji wykonawcy całego przedsiębiorstwa ww. osoby. Twierdzenie to stoi w sprzeczności z oświadczeniami i dokumentami przedstawionymi przez wykonawcę. Nie ma podstaw do twierdzenia, że skoro projektant prowadzi działalność gospodarczą, to jest to jednoznaczne z oddaniem do dyspozycji, na czas realizacji zamówienia, całego swojego przedsiębiorstwa, co miałoby przesądzać o dysponowaniu pośrednim. Podstawą takiego twierdzenia nie może być okoliczność, że w przypadku innego wykonawcy ww. osoba udostępniła nie tylko swoją osobę, ale także zatrudnionych w przedsiębiorstwie projektantów i asystentów projektanta, na zasadzie udostępnienia pośredniego (udostępnienia zasobu podmiotu trzeciego). Nie ma również znaczenia fakt, że na etapie realizacji zamówienia przez tego innego wykonawcę określone czynności zostały wykonane przez osoby zatrudnione w przedsiębiorstwie projektanta. 

Uchwała z dnia 6 listopada 2019 r., KIO/KD 66/19 
Źródło: www.uzp.gov.pl