Przeżyjmy to jeszcze raz - STYCZEŃ 2019 r.

 1 stycznia 2019 r. weszły w życie zmiany w przepisach ustawy - Prawo zamówień publicznych, wprowadzone ustawą z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. poz. 2215).

W art. 120 ustawy o pracowniczych planach kapitałowych, zwanej dalej  „ustawą o PPK”, dokonano zmiany ustawy - Prawo zamówień publicznych, zwanej dalej „ustawą Pzp” mającej na celu rozszerzenie przesłanki  wyłączającej stosowanie tej ustawy zawartej w art. 4 pkt 4 Pzp odnoszącej się do umów z zakresu prawa pracy. Zmiana przepisu polegała na uzupełnieniu przepisu o „umowy o zarządzanie pracowniczymi planami kapitałowymi”.

Dodanie ust. 5 w artykule 142 ustawy Pzp spowodowało konieczność uwzględnienia w umowach zawieranych na okres dłuższy niż 12 miesięcy postanowień o zasadach wprowadzania odpowiednich zmian wysokości wynagrodzenia wykonawcy również w przypadku zmiany zasad gromadzenia i wysokości wpłat do pracowniczych planów kapitałowych, jeżeli zmiany te będą miały wpływ na koszty wykonania zamówienia przez wykonawcę.

W art. 135 ustawy o PPK wprowadzono natomiast przepis przejściowy w związku z nałożeniem na wszystkie podmioty zatrudniające obowiązków wynikających z zawarcia umowy o prowadzenie PPK, zgodnie z którym wykonawca będzie mógł się zwrócić do zamawiającego z pisemnym wnioskiem o przeprowadzenie negocjacji dotyczących zawarcia porozumienia w sprawie odpowiedniej zmiany wynagrodzenia rozumianej jako suma wzrostu kosztów realizacji zamówienia publicznego wynikająca z wpłat do PPK przez podmioty zatrudniające uczestniczące w realizacji zamówienia publicznego.
Zgodnie z uzasadnieniem do ustawy o PPK wprowadzenie zmiany w art. 4 pkt 4 ustawy Pzp wynikało stąd, że możliwość zawarcia umowy o zarządzanie PPK jest ściśle związana z umową o pracę, bowiem nie można jej zawrzeć bez istniejącego zatrudnienia - zgodnie z projektem ustawy o PPK podmiot zatrudniający może zawrzeć umowę o zarządzanie PPK, jeśli zatrudnia co najmniej jedną osobę. Dodatkowo gromadzenie środków w PPK następuje jedynie podczas trwania zatrudnienia, a więc tylko wtedy środki trafiają do instytucji finansowej wybranej przez podmiot zatrudniający. Przy wyborze instytucji finansowej zarządzającej PPK zamawiający, na których został nałożony powyższy obowiązek nie będą mieli  obowiązku stosowania przepisów ustawy Pzp. Natomiast, w przypadku wynikającej z zawarcia umowy o prowadzenie PPK waloryzacji kosztów realizacji zamówienia publicznego wszczętego przed dniem wejścia w życie ustawy o PPK, wykonawca będzie mógł się zwrócić do zamawiającego z pisemnym wnioskiem o przeprowadzenie negocjacji dotyczących zawarcia porozumienia w sprawie odpowiedniej zmiany wynagrodzenia, rozumianej jako suma wzrostu kosztów realizacji zamówienia publicznego wynikająca z wpłat do PPK przez podmioty zatrudniające, uczestniczące w realizacji zamówienia publicznego. Intencją przedmiotowej propozycji jest uregulowanie kwestii odnoszącej się do sposobu określenia zmiany wynagrodzenia podmiotu zatrudniającego w przypadku, w którym przed dniem wejścia w życie projektowanej ustawy wszczął postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, a następnie zawarł umowę o prowadzenie PPK, co wpłynęło na wzrost kosztów wszczętego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.

 

Urząd Zamówień Publicznych publikuje „Poradnik z katalogiem dobrych praktyk - Pozacenowe kryteria oceny ofert” zawierający przykłady pozacenowych kryteriów oceny ofert wraz z praktycznym komentarzem, informuje o skutkach brexitu w obszarze zamówień publicznych, publikuje opinię prawną dotyczącą możliwości zmiany umowy na sprzedaż energii elektrycznej lub umowy kompleksowej w świetle ustawy Pzp oraz uruchamia Forum Praktyk Branżowych, miejsce wymiany wiedzy, doświadczeń i pogłębiania kompetencji w zakresie specjalistycznych zamówień branżowych, w którym przewidziano m.in.: praktyczne przykłady branżowe, wskazania ich zastosowania, a także zapisy SIWZ dotyczące specjalistycznych zamówień. W Forum Praktyk Branżowych zamieszczono pierwsze materiały dotyczące usług tłumaczenia.

 

Polska Izba Informatyki i Telekomunikacji wydaje stanowisko w sprawie uznania przez Krajową Izbę Odwoławczą nieważności kwalifikowanego podpisu elektronicznego z uwagi na użycie skrótu SHA-1, które zostało przekazane do Urzędu Zamówień Publicznych i Ministerstwa Cyfryzacji. W ocenie Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji brak było podstaw do uznania, że kwalifikowany podpis elektroniczny jest nieważny z uwagi na posłużenie się takim, czy innym algorytmem SHA. 

 

24 stycznia 2019 r. projekt ustawy Prawo zamówień publicznych zostaje skierowany do uzgodnień, opiniowania i konsultacji publicznych. Projekt nowej ustawy został opracowany wspólnie przez Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii oraz Urząd Zamówień Publicznych.

 

W wyroku z dnia 14 stycznia 2019 r., KIO 2671/18, Krajowa Izba Odwoławcza odnosi się do przypadku, gdy wykonawca nie mógł złożyć oferty przy użyciu narzędzia informatycznego (środka komunikacji elektronicznej), za pomocą którego prowadzone było postępowanie. Krajowa Izba Odwoławcza uznaje, że nawet jeśli wadliwe działanie narzędzia informatycznego, za pomocą którego prowadzone jest postępowanie, nie jest zawinione przez zamawiającego, to powoduje, że dochodzi do uchybienia przez zamawiającego obowiązkowi, o którym mowa w art. 10b ustawy Pzp i może wpływać na kolejne czynności lub zaniechania zamawiającego w postępowaniu. Zamawiający nie może bowiem ignorować sposobu funkcjonowania narzędzia informatycznego, za pomocą którego prowadzone jest postępowanie, jak też nie może ignorować skutków tego działania i ich wpływu na przygotowanie i prowadzenie postępowania. W szczególności zamawiający nie może ignorować wpływu działania narzędzia informatycznego na zachowanie zasad, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy Pzp. Odnosząc się do kwestii merytorycznej podniesionej w odwołaniu, tj. niemożności złożenia oferty z powodu wadliwego działania systemu informatycznego, w pierwszej kolejności, abstrahując od stanu faktycznego niniejszej sprawy, Krajowa Izba Odwoławcza zwraca uwagę, że co do zasady sytuacja, w której wykonawca z powodu wadliwości działania systemu informatycznego nie może złożyć oferty, jest podstawą do tego, aby zamawiający unieważnił postępowanie na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp. Brak możliwości złożenia oferty z przyczyn wynikających z działania narzędzia informatycznego, za pomocą którego prowadzone jest postępowanie, może mieć wpływ na wynik tego postępowania, ponieważ zostaje ograniczona uczciwa konkurencja, a ponadto istnieje możliwość, że wykonawca, któremu system uniemożliwił złożenie oferty, mógłby złożyć ofertę, która mogłaby się okazać najkorzystniejsza. Tym samym w takiej sytuacji co do zasady zachodzi konieczność unieważnienia postępowania na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 146 ust. 6 ustawy Pzp. Aby jednak wyżej wskazana podstawa do unieważnienia postępowania zachodziła, musi zostać wykazane, że brak możliwości złożenia oferty wynikał z wadliwości działania systemu informatycznego, czyli z przyczyn od wykonawcy niezależnych.

 

W wyroku z dnia 30 stycznia 2019 r., KIO 10/2019, Krajowa Izba Odwoławcza odnosząc się do funkcji kary umownej w zamówieniach publicznych uznaje, że kara umowna jest dodatkowym zastrzeżeniem umownym, wprowadzanym do umowy w ramach swobody kontraktowania, mającym na celu wzmocnienie skuteczności więzi powstałej między stronami w wyniku zawartej przez nie umowy i służy realnemu wykonaniu zobowiązań. Skłania ona tym samym stronę zobowiązaną, może nawet silniej niż jakiekolwiek inne środki, do ścisłego wypełnienia zobowiązania. Kara umowna, wbrew swej nazwie, nie jest karą w ścisłym tego słowa znaczeniu, lecz sankcją cywilnoprawną na wypadek niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania. Najistotniejszą funkcję, jaką pełni kara umowna, jest jednak funkcja kompensacyjna i stymulacyjna kary umownej, ponieważ zastrzeżenie kary umownej ma mobilizować dłużnika do prawidłowego wykonania zobowiązania. Dlatego też Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że obniżenie wysokości kary umownej z 500 zł na 50 zł osłabiłoby nie tylko skutek stymulacyjno - represyjny, ale również kompensacyjny kary umownej.