Zakup czasu antenowego lub audycji od dostawców audiowizualnych lub radiowych usług medialnych

Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp, przepisów ustawy nie stosuje się do zamówień lub konkursów, których przedmiotem jest zakup czasu antenowego lub audycji od dostawców audiowizualnych lub radiowych usług medialnych. Przepis art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp stanowi implementację do krajowego porządku prawnego przepisów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie zamówień publicznych, uchylającej dyrektywę 2004/18/WE (Dz. Urz. UE L 94 z 28.3.2014, str. 65, ze zm.).

Stosownie do treści art. 10 lit. b) tej dyrektywy, jej przepisy nie znajdują zastosowania m.in. do zamówień na czas antenowy lub dostarczanie audycji dostawcom audiowizualnych lub radiowych usług medialnych. Przepis ten, oprócz ww. wyłączenia, w zakresie definicji „audiowizualnych usług medialnych” oraz „dostawców usług medialnych” odsyła do treści dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia audiowizualnych usług medialnych (Dz.U. L 95 z 15.4.2010, s. 1), zwanej dalej „dyrektywą medialną”.

Postanowienia dyrektywy medialnej implementowane zostały do ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1722), zwanej dalej „ustawą o radiofonii i telewizji”, zatem w tej ustawie należy poszukiwać znaczenia pojęć użytych w przepisie art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp. „Usługa medialna” została zdefiniowana w art. 4 pkt 1 ustawy o radiofonii i telewizji jako usługa w postaci programu albo audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, za którą odpowiedzialność redakcyjną ponosi jej dostawca i której podstawowym celem lub podstawowym celem jej dającej się oddzielić części jest dostarczanie przez sieci telekomunikacyjne ogółowi odbiorców audycji w celach informacyjnych, rozrywkowych lub edukacyjnych; usługą medialną jest także przekaz handlowy.

Z kolei „audiowizualną usługą medialną na żądanie” jest usługa medialna świadczona w ramach prowadzonej w tym zakresie działalności gospodarczej, polegająca na publicznym udostępnianiu audycji audiowizualnych na podstawie katalogu ustalonego przez podmiot dostarczający usługę (art. 4 pkt 6a ustawy o radiofonii i telewizji). 

Natomiast „dostawca usługi medialnej” to osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa ponosząca odpowiedzialność redakcyjną za wybór treści usługi medialnej i decydująca o sposobie zestawienia tej treści, będąca nadawcą lub podmiotem dostarczającym audiowizualną usługę medialną na żądanie (art. 4 pkt 4 ustawy o radiofonii i telewizji).

„Nadawcą” jest osoba fizyczna, osoba prawna lub osobowa spółka handlowa, która tworzy i zestawia program oraz rozpowszechnia go lub przekazuje innym osobom w celu rozpowszechniania (art. 4 pkt 5 ustawy o radiofonii i telewizji). 

Mając na uwadze treść powyższych przepisów, uznać można, że zamówienie, którego przedmiotem jest zakup czasu antenowego lub audycji nie jest objęte zakresem stosowania przepisów ustawy Pzp, gdy udzielane jest dostawcy audiowizualnych usług medialnych.

Ponieważ dostawcą takim może być również podmiot dostarczający audiowizualną usługę medialną na żądanie, wydaje się, że istnieje możliwość zastosowania omawianego wyłączenia również w przypadku zakupu czasu antenowego lub audycji na platformach streamingowych (na żądanie).

Źródło: opinia prawna Urzędu Zamówień Publicznych „Zakup czasu antenowego lub audycji od dostawców audiowizualnych lub radiowych usług medialnych ”. Informator Urzędu Zamówień Publicznych nr 3/2022, s. 28-29.