Chociaż zamawiający mógłby lepiej sformułować warunek udziału w postępowaniu niż przez użycie odniesienia do obiektu użyteczności publicznej, to trudno stwierdzić, by w praktyce ograniczyło to wykonawcom dostęp do zamówienia

Zgodnie z art. 22 ust. 1a Pzp zamawiający określa warunki udziału w postępowaniu oraz wymagane od wykonawców środki dowodowe w sposób proporcjonalny do przedmiotu zamówienia oraz umożliwiający ocenę zdolności wykonawcy do należytego wykonania zamówienia, w szczególności wyrażając je jako minimalne poziomy zdolności.

Przepis art. 22 ust. 1a Pzp wskazuje zamawiającemu sposób postępowania przy formułowaniu opisu sposobu oceny spełniania warunków udziału w postępowaniu w celu zapewnienia zachowania uczciwej konkurencji, a tym samym umożliwienia ubiegania się o zamówienie wykonawcom zdolnym do jego wykonania. Podstawowym celem art. 22 ust. 1a Pzp jest zatem niedopuszczenie do określenia przez zamawiającego warunków udziału w postępowaniu w sposób, który mógłby utrudniać ubieganie się wykonawcom o udzielenie zamówienia.

Określone przez zamawiającego warunki udziału w postępowaniu dotyczące zdolności zawodowej nie utrudniały wykonawcom ubiegania się o udzielenie zamówienia.

Nie można uznać za warunek nadmierny żądanie dysponowania kierownikiem budowy posiadającym uprawnienia budowlane bez ograniczeń do kierowania robotami budowlanymi w specjalności konstrukcyjno-budowlanej wydane na podstawie aktualnych przepisów Prawa Budowlanego lub równoważne uprawnienia, wydane na podstawie wcześniej obowiązujących przepisów, które pozwalać będą na pełnienie funkcji Kierownika Budowy w zakresie niniejszego zamówienia, która posiada wykształcenie wyższe i minimum 3-letnie doświadczenie na obiektach użyteczności publicznej.

Zgodnie z § 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie budynkiem użyteczności publicznej jest budynek przeznaczony na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, oraz inny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy lub socjalny.

W uchwale z dnia 5 września 2014 r., KIO/KU 74/14, która dotyczyła postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na „wykonanie robót objętych Kontraktem nr K5: Przebudowa budynku administracyjnego wraz z wykonaniem instalacji klimatyzacji na terenie oczyszczalni scieków, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że co do warunku posiadania doświadczenia w wykonaniu 2 robót budowlanych, z których każda polegała na wykonaniu instalacji klimatyzacji wraz z dostawą i uruchomieniem urządzeń w obiektach użyteczności publicznej - w części dotyczącej obiektów użyteczności publicznej, Izba również stwierdziła, że warunek taki jest akceptowalny. Krajowa Izba Odwoławcza zwrociła również uwagę, że każdy warunek zawsze można sformułować inaczej.

Jeśli kierować się wyjaśnieniami zamawiającego (według których zamawiający wskazał na tego rodzaju obiekty, gdyż stopień trudności wykonania instalacji klimatyzacyjnej w budynku użyteczności publicznej, w którym zwykle występuje konieczność zapewnienia ciągłości użytkowania pomieszczeń jest zupełnie inny niż w budynkach innego rodzaju), to być może jego cel zostałby lepiej osiągnięty, gdyby odniósł się nie do rodzaju budynku, lecz do jego kubatury oraz wymogu, by klimatyzacja posiadała wskazane parametry i była zakładana w budynku użytkowanym, a nie np. nowobudowanym lub opuszczonym na czas remontu. Taki warunek prawdopodobnie nie budziłby wątpliwości jako proporcjonalny i związany z przedmiotem zamówienia, ale jednocześnie trudniejszy do weryfikacji oraz prawdopodobnie znacznie trudniejszy do spełnienia.

Co więcej, Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła uwagę, że przepis § 3 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, na które powołał się zamawiający, wskazuje na definicję budynku użyteczności publicznej jako budynku przeznaczonego dla: administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym lub wodnym, poczty lub telekomunikacji oraz innego ogólnodostępnego budynku przeznaczonego do wykonywania podobnych funkcji, a także budynku biurowego i socjalnego. W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej spektrum tych budynków jest niezwykle szerokie.

W zasadzie nie obejmuje głównie budynków mieszkalnych jednorodzinnych (które są zbyt małe kubaturowo, by proporcjonalnie odpowiadać budynkowi zamawiającego) oraz wielorodzinnych, w których raczej nie instaluje się klimatyzacji obejmującej całego budynku (co najwyżej w pojedynczych mieszkaniach).

Tym samym, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że chociaż zamawiający mógłby lepiej sformułować warunek udziału w postępowaniu niż przez użycie odniesienia do obiektu użyteczności publicznej, trudno stwierdzić, by w praktyce ograniczyło to wykonawcom dostęp do zamówienia.

Opracowanie:  Zespół wPrzetargach