Odwołujący złożył formularz oferty, gdzie w tabeli dotyczącej modernizacji wentylacji w budynkach A, B, D i basen zaoferowano dostawę następujących urządzeń i podano pozycje kosztorysu: 1) „Poz. 123.5 Kosztorysu Centrala C6”, 2) „Poz. 123.6 Kosztorysu Centrala C7”, 3) „Poz. 167.5 Kosztorysu Centrala C8”, 4) „Poz. 167.6 Kosztorysu Centrala C9”, 5) „Poz. 167.7 Kosztorysu Centrala C10”, 6) „Poz. 47.5 Kosztorysu Centrala C11”. 

W tabeli dla wszystkich urządzeń wpisano model i producent - „VTS Ventus”, do oferty załączono także kosztorysy szczegółowe. 

W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej z umowy poręczenia nie wynikało, aby poręczyciel miał wiedzę, iż miałby odpowiadać w większym zakresie, niż to zostało określone w treści umowy, nie wynikało również, aby wskazany w niej wykonawca występował niesamodzielnie, lecz jako pełnomocnik drugiego członka konsorcjum, upoważniony do pozyskania i złożenia wadium także w imieniu konsorcjum. 

Zgodnie z art. 58 ust. 1 ustawy Pzp wykonawcy mogą wspólnie ubiegać się o udzielenie zamówienia. W takim przypadku wykonawcy ustanawiają pełnomocnika do reprezentowania ich w postępowaniu o udzielenie zamówienia albo do reprezentowania w postępowaniu i zawarcia umowy w sprawie zamówienia publicznego (art. 58 ust. 2 ustawy Pzp). Przepis art. 58 ust. 5 ustawy Pzp, zgodnie z którym przepisy dotyczące wykonawcy stosuje się odpowiednio do wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia, ma natomiast istotne znaczenie z punktu widzenia wniesienia wadium przez takich wykonawców.

Odwołujący podniósł, że Zamawiający, poprzez ukształtowanie zaskarżonych postanowień, naruszył art. 437 i art 447 w zw. z art. 16 ust 1 i 3 ustawy Pzp, gdyż w umowie na usługi niezasadnie obciążył wykonawcę pewnymi obowiązkami i karami umownymi przewidzianymi dla robót budowlanych. 

W wyroku z dnia 3 września 2021 r., KIO 2293/21 Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że 
w przypadku zamówień na roboty budowlane zamawiający ma obowiązek zawrzeć w umowie elementy określone w art. art. 437 i art. 447 ustawy Pzp. 

Na gruncie przepisów Pzp treść oferty to oświadczenie woli wykonawcy wyrażone w formularzu ofertowym stanowiące jednostronne zobowiązanie wykonawcy do wykonania oznaczonego świadczenia, które zostanie zrealizowane na rzecz zamawiającego, jeśli oferta złożona przez wykonawcę zostanie uznana za najkorzystniejszą w postępowaniu i zostanie z nim zawarta umowa w sprawie zamówienia publicznego. Kryterium rozróżniającym i decydującym o odmiennej kwalifikacji dokumentów przedmiotowych jest cel ich składania oraz zakres informacji wynikający z ich treści.

W przypadku braku określenia przez zamawiającego stawki VAT w SIWZ, to obowiązek zamawiającego musi ograniczyć się wyłącznie do oceny prawidłowości przyjętej w ofercie wykonawcy stawki podatku VAT, która jako element cenotwórczy ma niewątpliwie bezpośredni wpływ na ukształtowanie wysokości przedstawionej w ofercie ceny.

Na podstawie art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy zamawiający poprawia w ofercie inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty (w skrócie „inne omyłki”). 

„Ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. poz. 583), zwana dalej „ustawą o pomocy obywatelom Ukrainy”, przewiduje obowiązek zamieszczania w Biuletynie Zamówień Publicznych informacji o udzieleniu zamówienia, w odniesieniu do którego wyłączony został obowiązek stosowania przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129, 1598, 2054 i 2269 oraz z 2022 r. poz. 25).

Zgodnie z art. 632 § 2 k.c., jeżeli wskutek zmiany stosunków, której nie można było przewidzieć, wykonanie dzieła groziłoby przyjmującemu zamówienie rażącą stratą, sąd może podwyższyć ryczałt lub rozwiązać umowę.

Przepis art. 632 § 2 k.c. zezwala na zmianę umowy o roboty budowlane przez podwyższenie wynagrodzenia ryczałtowego w wypadku, gdy wskutek zmiany stosunków, której nie można było przewidzieć a wykonanie umowy groziłoby przyjmującemu zamówienie rażącą stratą.

W dniu 12 marca 2022 r. została ogłoszona w Dzienniku Ustaw pod poz. 583 ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, zwana dalej „ustawą o pomocy obywatelom Ukrainy”.

W ustawie tej przewidziano wyłączenia z obowiązku stosowania ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1129, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”.

Zgodnie z art. 12 ust. 6 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, przepisów ustawy Pzp nie stosuje się do zamówień publicznych niezbędnych do:

Przepraszamy, ale ten artykuł jest już niedostępny

Zamawiający w informacji odrzuceniu oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawa Pzp wskazał, że odwołujący nie zawarł w ofercie listy instalacji, do których zamierza przekazywać odebrane odpady. Obowiązek ten wynika bowiem z ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz załącznika nr 1 do SWZ. Zgodnie z opisem przedmiotu zamówienia „Wykonawca zobowiązany jest w swojej ofercie, wskazać Zamawiającemu instalacje do których będzie przekazywać odpady.”

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 7b Pzp2004 (art. 226 ust. 1 pkt 14 ustawy Pzp) poprzez zaniechanie odrzucenia oferty M. pomimo, że nie została ona zabezpieczona wniesieniem wadium, czego wymagał Zamawiający,

Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia (np. w SWZ).

Przepis art. 240 ustawy Pzp wymaga, by zamawiający opisał kryteria oceny ofert w sposób jednoznaczny i zrozumiały. Kryteria oceny ofert i ich opis nie mogą pozostawiać zamawiającemu nieograniczonej swobody wyboru najkorzystniejszej oferty oraz muszą umożliwić weryfikację i porównanie poziomu oferowanego wykonania przedmiotu zamówienia na podstawie informacji przedstawianych w ofertach.

Do żądania od wykonawców wykazania się zyskiem (dodatnim wynikiem finansowym) odniosły się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 24 lutego 2015 r., III SA/Kr 1993/14 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 3 lutego 2016 r., III SA/Łd 943/15.