Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy, a zaskarżony wyrok podlega uchyleniu.
W ocenie odwołującego ustalenie przez zamawiającego w projekcie umowy limitu kar umownych na poziomie wartości całego wynagrodzenia umownego stanowi rażące naruszenie przepisu art. 436 pkt 3 ustawy Pzp.
Odwołujący stwierdził, że zamawiający, ustalając górny limit kar umownych powinien mieć na uwadze, że wysokość kary umownej nie powinna prowadzić do nieuzasadnionego wzbogacenia Zamawiającego czy naruszenia zasady proporcjonalności, określonej w art. 16 ustawy Pzp.
Urząd Zamówień Publicznych informuje:
„Zapraszamy do zapoznania się z instrukcjami dotyczącymi publikacji ogłoszeń w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Pierwsza publikacja to aktualizacja wcześniej udostępnionej instrukcji wypełniania ogłoszenia o zamówieniu. Druga to instrukcja wypełniania ogłoszenia o udzieleniu zamówienia.
Zgodnie z art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp zamawiający zatrzymuje wadium wraz z odsetkami, a w przypadku wadium wniesionego w formie gwarancji lub poręczenia, o których mowa w art. 97 ust. 7 pkt 2-4 ustawy Pzp, występuje odpowiednio do gwaranta lub poręczyciela z żądaniem zapłaty wadium, jeżeli: wykonawca w odpowiedzi na wezwanie, o którym mowa w art. 107 ust. 2 lub art. 128 ust. 1, z przyczyn leżących po jego stronie, nie złożył podmiotowych środków dowodowych lub przedmiotowych środków dowodowych potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 57 lub art. 106 ust.
Zgodnie z art. 97 ust. 10 ustawy Pzp jeżeli wadium jest wnoszone w formie gwarancji lub poręczenia, o których mowa w art. 97 ust. 7 pkt 2-4 ustawy Pzp, wykonawca przekazuje zamawiającemu oryginał gwarancji lub poręczenia, w postaci elektronicznej.
Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli nie została sporządzona lub przekazana w sposób zgodny z wymaganiami technicznymi oraz organizacyjnymi sporządzania lub przekazywania ofert przy użyciu środków komunikacji elektronicznej określonymi przez zamawiającego.
Odwołujący zarzucił w odwołaniu naruszenie przez zamawiającego art. 128 ust 1 ustawy Pzp w zw. z art. 110 ust 2 ustawy Pzp, poprzez wezwanie wykonawcy P. do złożenia samooczyszczenia pomimo, że wykonawca ten twierdził w uzupełnionym uprzednio oświadczeniu w trybie art. 125 ust. 1 ustawy Pzp, że nie podlega wykluczeniu, co uniemożliwia zastosowanie procedury samooczyszczenia, a istotą procedury samooczyszczenia jest dokonanie jej z inicjatywy wykonawcy, którego dotyczy przesłanka wykluczenia, nie zaś na wezwanie zamawiającego.
Wykonawca wniósł odwołanie i zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 137 ust. 6 Pzp oraz art. 16 pkt 1 ustawy Pzp przez zaniechanie przedłużenia terminu składania ofert o czas niezbędny na zapoznanie się ze zmianami SWZ i przygotowanie oferty i przedłużenie terminu składania ofert jedynie o 4 dni, mimo że wprowadzone zmiany treści SWZ były istotne dla sporządzenia oferty oraz wymagały od wykonawców dodatkowego czasu na zapoznane się z nimi i uwzględnienie w ofercie, co w konsekwencji prowadziło do naruszenia art.
Zgodnie z art. 443 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, w przypadku umów zawieranych na okres powyżej 12 miesięcy zamawiający ma obowiązek płacenia wykonawcy wynagrodzenia w częściach, po wykonaniu części umowy, lub udzielenia wykonawcy zaliczki na poczet wykonania zamówienia.
Na podstawie art. 455 ust.
Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że nie wystąpiła żadna z okoliczności stanowiących podstawę unieważnienia postępowania określonych w art. 457 ust. 1 ustawy Pzp (przesłanka unieważnienia postępowania związana z naruszeniem przepisów ustawy - chodzi tu przypadki bezpośredniego udzielenia zamówienia, tj.
Zamawiający określił warunek udziału w Postępowaniu w zakresie sytuacji ekonomicznej lub finansowej wskazując, że wykonawcy mają wykazać posiadanie umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej na sumę gwarancyjną nie mniejszą niż 4.000.000.00 zł w zakresie prowadzonej działalności związanej z przedmiotem zamówienia.
Wprowadzenie
Przepisy ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1605 ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp” nie regulują instytucji przelewu wierzytelności. Na gruncie zamówień publicznych przelew wierzytelności może mieć miejsce na etapie realizacji zamówienia, w związku z czym dopuszczalność i ważność umowy przelewu wierzytelności winna być oceniania pod kątem wypełnienia przesłanek zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm.), zwanej dalej „KC”.
1. Śmierć wykonawcy zamówienia publicznego