Na stronie internetowej Urzędu Zamówień Publicznych została udostępniona publikacja „Klauzule przeglądowe, czyli klauzule dotyczące zmiany umowy w sprawie zamówienia publicznego na podstawie art. 144 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 455 ust. 1 pkt 1 nowej ustawy Prawo zamówień publicznych uprawniające strony do wprowadzenia zmian w umowie. Wzorce i dobre praktyki”.

Przepraszamy, ale ten artykuł jest już niedostępny

Odwołanie opierało się właściwie na jednym zarzucie opartym na kilku podstawach prawnych: naruszeniu art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy Pzp w zw. z art. 26 ust. 3 Pzp i art. 26 ust. 4 ustawy Pzp oraz w zw. z art. 22a ust. 6 Pzp oraz w zw. z art. 7 ustawy Pzp poprzez wykluczenie Odwołującego z postępowania z uwagi na brak wykazania spełnienia warunku udziału w postępowaniu dotyczącego dysponowania osobami zdolnymi do wykonania zamówienia w sytuacji gdy wątpliwości co do treści złożonego przez Odwołującego tzw. zobowiązania podmiotu trzeciego winny być wyjaśnione w trybie art. 26 ust.

„ZESTAWIENIE NAJWAŻNIEJSZYCH NARUSZEŃ PRZEPISÓW USTAWY - PRAWO ZAMÓWIEŃ PUBLICZNYCH Z KOMENTARZEM”

Publikacja  >>>

Spis treści i opis publikacji  >>>

Zamawiający powinien opisać przedmiot zamówienia w taki sposób, aby wykonawcy nie mieli wątpliwości, jaki produkt i na jakich warunkach mogą zaoferować, aby spełniał wymagania określone w specyfikacji istotnych warunków zamówienia.

Niezbędne jest, aby opis przedmiotu zamówienia był sporządzony w sposób jasny, zrozumiały i zawierający wszystkie elementy niezbędne do prawidłowego sporządzenia oferty.

W postępowaniu o udzielenie zamówienia o wartości nieprzekraczającej 30 000 euro,  wykonawca, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza i któremu udzielono zamówienia, złożył ofertę z ceną netto, która przekracza wyrażoną w złotych równowartość kwoty 30 000 euro. 

Czy to oznacza, że do zamawiający zaniżył wartość zamówienia w celu uniknięcia stosowania przepisów Pzp i do udzielenia takiego zamówienia powinien stosować przepisy ustawy Pzp?

Urząd Zamówień Publicznych przypomina, że dostępna jest publikacja poświęcona pozacenowym kryteriom oceny ofert.

„Publikacja nie straciła nic ze swojej aktualności i zawarte w niej przykłady można z powodzeniem stosować w prowadzonych obecne postępowaniach.

Poradnik został podzielony na dwie części. Pierwsza część obejmuje wyjaśnienie  zasad oceny ofert w zamówieniach publicznych. W części tej zmierzyliśmy się również z mitami dotyczącymi kryteriów oceny ofert – ukazując możliwości i przykłady praktycznego ich zastosowania.

Zgodnie z zasadą swobody umów wyrażoną w art. 3531 [k].c. strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. 

W przypadku zamówień publicznych zasada swobody umów doznaje ograniczeń.

Po pierwsze, zamawiający nie może swobodnie wybrać wykonawcy, któremu udzieli zamówienia.

Po drugie, to zamawiający określa zasady, na których umowę w sprawie zamówienia publicznego zawrzeć.

(…) w ocenie Krajowej Izby Odwoławczej za niezasadny należy uznać pogląd, zgodnie z którym złożenie wspólnej oferty w ramach konsorcjum należy automatycznie kwalifikować jako zakazane porozumienie przetargowe, nawet w sytuacji gdy konsorcjanci samodzielnie spełniają warunki udziału w postępowaniu lub mogą samodzielnie wykonać zamówienie. Taki pogląd stałby w sprzeczności z ratio legis art. 23 ustawy Pzp, który nie wprowadza żadnych ograniczeń w udziale konsorcjum w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

1. Wprowadzenie

Na swojej stronie internetowej Urząd Zamówień Publicznych Informuje, że „W związku z rosnącym zainteresowaniem możliwościami polubownego rozwiązywania sporów wynikających z umów w sprawie zamówienia publicznego, Prokuratoria Generalna RP, która współpracuje z Urzędem Zamówień Publicznych w działaniach mających na celu upowszechnienie wiedzy na temat nowej ustawy Prawo zamówień publicznych, udostępniła propozycje przygotowanych przez siebie klauzul: mediacyjnej i koncyliacyjnej, związanych z działalnością Sądu Polubownego przy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

Sąd może miarkować karę umowną w dwóch przypadkach określonych w art. 484 § 2 k.c.: 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 marca 2004 r., IV CK 172/03, uznał, że przedmiot świadczenia o roboty budowlane - obiekt budowlany, jako oznaczony co do tożsamości - jest w zasadzie niepodzielny. Takie też w istocie zajął stanowisko Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 marca 2002 r., IV CKN 821/00.

Niepodzielność przedmiotu świadczenia nie może jednak być utożsamiana z niepodzielnością samego świadczenia.

Zgodnie z art. 379 § 2 k.c., podzielność świadczenia występuje wtedy, gdy może ono być spełnione bez istotnej zmiany jego przedmiotu lub wartości.

Z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wyklucza się wykonawców w stosunku do których zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm.), dalej „ustawa Pzp” (tzw. warunki negatywne). Stosownie do art. 24 ust.

Popularność kary umownej wynika z możliwości dochodzenia zapłaty kwoty pieniężnej za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zamówienia publicznego. Zgodnie z art. 483 § 1 k.c. można bowiem zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). 

Przewidziana w art. 483 § 1 k.c.  kara umowna jest swego rodzaju odszkodowaniem służącym naprawieniu szkody wyrządzonej niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania niepieniężnego.