W wyroku z dnia 12 października 2017 r., KIO 1992/17, Krajowa Izba Odwolawcza uznała, że sam fakt nałożenia na wykonawcę kar umownych, nie może być podstawą uznania, że wykonawca w sposób zawiniony poważnie naruszył obowiązki zawodowe lub nie wykonał albo nienależycie wykonał w istotnym stopniu wcześniejszą umowę.

Kara umowna stanowi z góry ryczałtowo określony surogat odszkodowania należnego wierzycielowi od dłużnika z tytułu odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania, pełni więc przede wszystkim funkcję kompensacyjną. Na gruncie Pzp kara umowna ma stanowić zaporę dla dokonywania naruszeń, a skuteczną barierą będzie wtedy, kiedy jej dolegliwość będzie miała znaczenie, w sensie finansowym, dla wykonawcy. Dokonując oceny wysokości kary umownej sąd może brać również pod rozwagę zakres i czas trwania naruszenia przez dłużnika zobowiazań umownych ora wagę tych naruszen.

Krajowa Izba Odwoławcza nie dopuściła do udziału w postępowaniu odwoławczym wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: (zwanych dalej: „zgłaszającym przystąpienie”), który zgłosili swoje przystąpienie do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego. 

Jawność postępowania o udzielenie zamówienia, określona w art. 8 ust. 1 ustawy Pzp, jest jedną z fundamentalnych zasad obowiązujących w systemie zamówień publicznych, służącą m.in. realizacji innych naczelnych zasad, takich jak zasada uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców.

Jawność postępowania pozwala na weryfikację i ocenę działań podmiotów zamawiających oraz gwarantuje konkurującym z sobą wykonawcom możliwość pozyskania wiedzy niezbędnej do realnego korzystania ze środków ochrony prawnej.

W wyroku z dnia 3 stycznia 2017 r., KIO 2395/16, Krajowa Izba Odwoławcza nie podzieliła poglądu zamawiającego i uznała, że „odwołujący, który złożył ofertę z ceną wyższą niż kwota przeznaczoną przez zamawiającego na sfinansowanie zamówienia spełnia przesłanki wskazane w art. 179 ust. 1 ustawy Pzp. Po pierwsze, materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania wynikające z przywołanego przepisu powinny być rozważane w związku z zarzutami podniesionymi w odwołaniu.

Przepraszamy, ale ten artykuł jest już niedostępny

Art. 353¹ k.c. zawiera zasadę swobody zawierania umów, która polega na swobodzie kształtowania treści stosunku prawnego, jak i na swobodzie wyboru kontrahenta, czy też wyboru formy zawarcia umowy. Niemniej jednak swoboda kontraktowania ulega ograniczeniom, gdyż z uwagi na treść lub cel umowy nie mogą one sprzeciwiać się naturze stosunku zobowiązaniowego, zasadom współżycia społecznego ani być sprzeczne z ustawą.

Drogi Czytelniku,

niestety, ten artykuł nie jest już dostępny.
Za kilka miesięcy zostanie opublikowana jego najnowsza wersja.
Zapraszamy do czytania portalu ww.wPrzetargach.pl , od poniedziałku do piątku.

Zespół wPrzetargach.pl
 

Drogi Czytelniku,

niestety, ten artykuł nie jest już dostępny.
Za kilka miesięcy zostanie opublikowana jego najnowsza wersja.
Zapraszamy do czytania portalu ww.wPrzetargach.pl , od poniedziałku do piątku.

Pozdrawiamy

Zespół wPrzetargach.pl
 

Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 20 Pzp z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawcę, który z innymi wykonawcami zawarł porozumienie mające na celu zakłócenie konkurencji między wykonawcami w postępowaniu o udzielenie zamówienia, co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych środków dowodowych.

Przepis art. 24 ust. 1 pkt 19 Pzp odpowiada art. 57 ust. 4 lit. d dyrektywy 2014/24/UE.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Ustawa rozróżnia prawa autorskie osobiste i majątkowe, przy czym w stosunku do tych drugich twórcy przysługuje wyłączne prawo do korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji. Podobnie jak właściciel rzeczy, twórca może z wyłączeniem innych osób korzystać z utworu, upoważniać inne osoby do takiego korzystania oraz dokonywać czynności rozporządzania prawem do korzystania z utworu. 

Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 12 ustawy Pzp z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawcę, który nie wykazał spełniania warunków udziału w postępowaniu lub nie został zaproszony do negocjacji lub złożenia ofert wstępnych albo ofert, lub nie wykazał braku podstaw wykluczenia.
Wykluczenie z postępowania wykonawcy podlega ocenie w kontekście okoliczności faktycznych i prawnych przedstawionych przez zamawiającego w uzasadnieniu tej czynności.

W wyroku z dnia 24 sierpnia 2017 r., KIO 1602/17 i KIO 1614/17, Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła uwagę, że w procedurze wyjaśniania, czy zaoferowana cena może być rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia, czynnością proceduralną konieczną do wykonania przed ewentualnym odrzuceniem oferty jest procedura wyjaśnień prowadzona w trybie art. 90 Pzp. Zgodnie bowiem z art. 90 ust.

W pierwszej kolejności odwołujący zarzucił, że zamawiający bezzasadnie zaniechał odtajnienia dokumentów i wyjaśnień złożonych przez przystępującego, gdyż – zdaniem odwołującego – przystępujący był uprawniony do zastrzeżenia informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa jedynie do upływu terminu składania ofert.

Zgodnie z art. 29 ust. 3 Pzp przedmiotu zamówienia nie można opisywać przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów, chyba że jest to uzasadnione specyfiką przedmiotu zamówienia i zamawiający nie może opisać przedmiotu zamówienia za pomocą dostatecznie dokładnych określeń, a wskazaniu takiemu towarzyszą wyrazy „lub równoważny”.