W ocenie Sądu Zamówień Publicznych, sprzeczna z art. 57 ust. 4 lit h dyrektywy 2014/24/UE jest wykładnia, zgodnie z którą pomimo braku przewidzenia w dokumentach zamówienia fakultatywnej przesłanki wykluczenia wykonawcy, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, złożenie informacji nieprawdziwych lub niepotwierdzających spełnienia warunku udziału w postępowaniu stanowi podstawę odrzucenia oferty wykonawcy na podstawie art. 16 Pzp w zw. z art. 3 uznk i uniemożliwia wezwanie takiego wykonawcy do uzupełnienia dokumentów na podstawie art. 128 ustawy Pzp.

Dla oceny możliwości świadczenia zgodnego z wymaganiami ustawy nie jest wystarczające wyłącznie odniesienie się do masy odpadów zmieszanych. Należy również podkreślić znaczenie, jakie ma fakt złożenia oferty przez odwołującego w cenie zbliżonej do oferty najtańszej, co również prowadzić może do wniosku, że wykonawca był wstanie skalkulować ewentualne ryzyka i koszty realizacji świadczenia tak aby podołać obowiązkom określonym w dokumentacji postępowania. Wartym odnotowania jest również fakt, że obecny poziom cen usługi w stosunku do okresu świadczenia w roku 2025 r.

Zamawiający ustanowił karę za: „każdą ujawnioną realizację przedmiotu zamówienia niezgodnie z zapisami umowy.” co może prowadzić do naliczania kar umownych za każde najdrobniejsze naruszenie, a w konsekwencji czynić tą karę rażąco wygórowaną, niewspółmierną do rozmiarów faktycznej szkody. Kara umowna powinna precyzować naruszenie, a jej wysokość musi być proporcjonalna do stopnia tego naruszenia. Niewątpliwie, zakwestionowana przez Odwołującego kara umowna nie spełnia tych wymogów i może powodować nieadekwatność sankcji i rażącą dysproporcję do wagi i skutków danego naruszenia.

Krajowa Izba Odwoławcza zgodziła się z Zamawiającym, że do instytucji samooczyszczenia nie znajduje zastosowania art. 128 ust. 1 ustawy Pzp. Jest to konsekwencją wymogu z art. 110 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym wykonawca zamierzający dokonać samooczyszczenia powinien aktywnie współpracować m.in. z zamawiającym.

Przepisy ustawy Pzp, uprawniając zamawiającego do dopuszczenia uzupełniania przedmiotowych środków dowodowych, nie rozstrzygają kwestii daty, w jakiej takie dokumenty powinny być aktualne (odmiennie niż ma to miejsce w odniesieniu do podmiotowych środków dowodowych - art. 128 ust. 2 ustawy Pzp). Brak jednoznacznej regulacji w tym zakresie może powodować wątpliwości interpretacyjne. Wątpliwości tych nie powinno się jednak rozstrzygać w sposób nieuwzględniający zasad udzielania zamówień publicznych, a polegający na wyinterpretowaniu niewyrażonej w ustawie podstawy do odrzucenia oferty.

Zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który w sposób zawiniony poważnie naruszył obowiązki zawodowe, co podważa jego uczciwość, w szczególności gdy wykonawca w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonał zamówienie, co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych dowodów. Wszystkie te przesłanki muszą być wykazane łącznie. Katalog zawinionych poważnych naruszeń obowiązków zawodowych jest katalogiem otwartym.

Zgodnie z art. 99 ust. 4 ustawy Pzp przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, w szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów.