4 sierpnia 2020 r. Rada Ministrów przyjęła Sprawozdanie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych o funkcjonowaniu systemu zamówień publicznych w 2019 r.

Zamówienia udzielane w trybach przetargu nieograniczonego, przetargu ograniczonego, negocjacji z ogłoszeniem, dialogu konkurencyjnego, partnerstwa innowacyjnego oraz licytacji elektronicznej (w zamówieniach o wartości poniżej progów unijnych) umożliwiają określenie czasu trwania postępowania liczonego od daty publikacji ogłoszenia o zamówieniu do daty zawarcia umowy wskazanej w ogłoszeniu o udzieleniu zamówienia. 

Z uwag natury ogólnej dostrzeżenia wymaga w ślad za orzecznictwem, że: „(…) zasada wyrażona w przepisie art. 7 ustawy Pzp nie może być interpretowana w taki sposób, że wymaga dopuszczenia wszystkich zainteresowanych zamówieniem wykonawców a wybór produktu, który należy zaoferować w ramach danego zamówienia, pozostawiony jest wykonawcom” (wyrok z dnia 22 marca 2012 r., KIO 471/12).

W przypadku gdy wybór najkorzystniejszej oferty nie nastąpi przed upływem terminu związania ofertą, o którym mowa w art. 220 ust. 2 ustawy Pzp, zamawiający przed upływem terminu związania ofertą, zwraca się jednokrotnie do wykonawców o wyrażenie zgody na przedłużenie tego terminu o wskazywany przez niego okres, nie dłuższy niż 60 dni.

Przedłużenie terminu związania ofertą, o którym mowa w art. 220 ust. 2 ustawy Pzp, wymaga złożenia przez wykonawcę pisemnego oświadczenia o wyrażeniu zgody na przedłużenie terminu związania ofertą.

Za częściowo zasadny uznano zarzut, iż przystępujący nie może wykazywać, iż nabył doświadczenie w realizacji całego zamówienia, jeżeli jego członek konsorcjum wykonał dane zamówienie referencyjne jedynie w części.

Zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który w sposób zawiniony poważnie naruszył obowiązki zawodowe, co podważa jego uczciwość, w szczególności gdy wykonawca w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonał zamówienie, co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych środków dowodowych. Przesłanki określone w tym przepisie muszą zostać spełnione kumulatywnie, a niewykazanie chociażby jednej z nich oznacza brak podstaw do wykluczenia wykonawcy.

W wyroku z dnia 23 października 2012 r., KIO 2196/12, zwrócono uwagę, że:

„Określenie winy pozostawia się decyzji instytucji zamawiającej, która musi poinformować wykonawcę składającego ofertę o powodach jego wykluczenia.

Dyspozycja art. 24 ust. 1 pkt 15 ustawy Pzp nakłada na zamawiającego obowiązek wykluczenia wykonawcy, wobec którego wydano prawomocny wyrok sądu lub ostateczną decyzję administracyjną o zaleganiu z uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, chyba że wykonawca dokonał płatności należnych podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne wraz z odsetkami lub grzywnami lub zawarł wiążące porozumienie w sprawie spłaty tych należności.

W wyroku z dnia 3 czerwca 2020 r., KIO 652/20, Krajowa Izba Odwoławcza odniosła się do zarzutu naruszenia przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 7b ustawy Pzp przez niezastosowanie tego przepisu i w konsekwencji zaniechanie czynności odrzucenia oferty wykonawcy E. w sytuacji gdy wykonawca ten nie wniósł w sposób prawidłowy wadium w postaci gwarancji ubezpieczeniowej albowiem określony w dokumencie gwarancji termin zapłaty kwoty wadium był dłuższy od terminu wskazanego i wymaganego przez zamawiającego w SIWZ.

Znowelizowany ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1232) art. 8 ust. 3 ustawy Pzp wprowadził istotną zmianę w postępowaniu o udzielenie zamówienia. 

Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 8 ust. 3 ustawy Pzp, wykonawca, który zastrzega informacje podane w ofercie, jako stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa obowiązany jest wykazać jednocześnie, że zastrzeżone przez niego w ofercie informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

Przechodząc do rozpoznania zarzutów związanych z ustaleniem kształtu przyszłej umowy w sprawie zamówienia publicznego, przyznać należy, iż to zamawiający uprawniony jest do kształtowania postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego.  Przy uwzględnieniu zasady swobody umów wyrażonej w art. 353[1] k.c. strony zawierające umowę, mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiał się właściwości (naturze) stosunku, ustawie lub zasadom współżycia społecznego.

W dotychczasowym orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej jest utrwalona jednolita linia orzecznicza z której wynika stanowisko, iż każdy zamawiający może prowadzić postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w oparciu o przepisy ustawy Pzp mimo, iż ze względu na przepisy szczególne ustawy Pzp nie ma takiego obowiązku.

Ustawa Pzp nie przewiduje sankcji dla zamawiającego, który do postępowania stosuje przepisy ustawy Pzp mimo braku takiego obowiązku.

Zgodnie z art. 26 ust. 2f ustawy Pzp, jeżeli jest to niezbędne do zapewnienia odpowiedniego przebiegu postępowania o udzielenie zamówienia, zamawiający może na każdym etapie postępowania wezwać wykonawców do złożenia wszystkich lub niektórych oświadczeń lub dokumentów potwierdzających, że nie podlegają wykluczeniu, spełniają warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, a jeżeli zachodzą uzasadnione podstawy do uznania, że złożone uprzednio oświadczenia lub dokumenty nie są już aktualne, do złożenia aktualnych oświadczeń lub dokumentów.  

Odwołujący, składając ofertę, skorzystał z przysługującego mu prawa w zakresie potwierdzenia spełniania warunku udziału w postępowaniu dotyczącego wymaganego doświadczenia z doświadczenia podmiotu trzeciego, przedkładając do oferty zobowiązanie tego podmiotu, w którym podmiot trzeci zobowiązał się do czynnego udziału w naprawach, konserwacji, przeglądach urządzeń i innych, określonych w przedmiocie zamówienia jako podwykonawca. 

Do oceny oświadczenia zawartego w JEDZ, na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego wystawionej po terminie składania ofert, odniosła się Krajowa Izba Odwoławcza w wyroku z dnia 30 października 2017 r., KIO 2151/17. Zarzut sprowadzał się do oceny dopuszczalności weryfikacji oświadczenia złożonego w JEDZ informacją z Krajowego Rejestru Karnego stwierdzającą brak karalności.

Zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, jej złożenie stanowi czyn nieuczciwej konkurencji w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. 

Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (w skrócie „uznk”), czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta.