Oświadczenia i dokumenty potwierdzające spełnianie przez oferowane dostawy, usługi lub roboty budowlane wymagań określonych przez zamawiającego (art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp) odnoszą się bezpośrednio do właściwości przedmiotu zamówienia publicznego.

Na podstawie art. 26 ust. 1 i 2 ustawy Pzp zamawiający oświadczeń lub dokumentów potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp tylko od wykonawcy, którego oferta została najwyżej oceniona.

Zgodnie z art. 86 ust. 3 usstawy Pzp bezpośrednio przed otwarciem ofert zamawiający podaje kwotę, jaką zamierza przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia.

Celem przepisu art. 86 ust. 3 ustawy Pzp jest uniemożliwienie zamawiającemu nieuzasadnionego unieważnienia postępowania ze względu na brak środków finansowych na sfinansowanie zamówienia.

Tylko co do zasady kwota ta stanowi wartość zamówienia powiększoną o podatek VAT.

Czy oświadczenie, że zamawiający będzie uznawać brak wniesienia określonych dokumentów jako odstąpienie od umowy jest zgodne z przepisami Pzp?  

Z treści złożonych przez wykonawcę wyjaśnień musi bezspornie wynikać, że cena oferty jest ceną, za którą wykonawca wykona przedmiot zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów. Należy zauważyć, że z art. 90 ust. 1 ustawy Pzp nie wynika, iż treść wyjaśnień musi wskazywać, że zaoferowana cena jest cena rynkową, tylko że za zaoferowaną cenę wykonawca wykona przedmiot zamówienia zgodnie z wymaganiami określonymi przez zamawiającego lub wynikającymi z odrębnych przepisów.

4 sierpnia 2020 r. Rada Ministrów przyjęła Sprawozdanie Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych o funkcjonowaniu systemu zamówień publicznych w 2019 r.

Zamówienia udzielane w trybach przetargu nieograniczonego, przetargu ograniczonego, negocjacji z ogłoszeniem, dialogu konkurencyjnego, partnerstwa innowacyjnego oraz licytacji elektronicznej (w zamówieniach o wartości poniżej progów unijnych) umożliwiają określenie czasu trwania postępowania liczonego od daty publikacji ogłoszenia o zamówieniu do daty zawarcia umowy wskazanej w ogłoszeniu o udzieleniu zamówienia. 

Z uwag natury ogólnej dostrzeżenia wymaga w ślad za orzecznictwem, że: „(…) zasada wyrażona w przepisie art. 7 ustawy Pzp nie może być interpretowana w taki sposób, że wymaga dopuszczenia wszystkich zainteresowanych zamówieniem wykonawców a wybór produktu, który należy zaoferować w ramach danego zamówienia, pozostawiony jest wykonawcom” (wyrok z dnia 22 marca 2012 r., KIO 471/12).

W przypadku gdy wybór najkorzystniejszej oferty nie nastąpi przed upływem terminu związania ofertą, o którym mowa w art. 220 ust. 2 ustawy Pzp, zamawiający przed upływem terminu związania ofertą, zwraca się jednokrotnie do wykonawców o wyrażenie zgody na przedłużenie tego terminu o wskazywany przez niego okres, nie dłuższy niż 60 dni.

Przedłużenie terminu związania ofertą, o którym mowa w art. 220 ust. 2 ustawy Pzp, wymaga złożenia przez wykonawcę pisemnego oświadczenia o wyrażeniu zgody na przedłużenie terminu związania ofertą.

Za częściowo zasadny uznano zarzut, iż przystępujący nie może wykazywać, iż nabył doświadczenie w realizacji całego zamówienia, jeżeli jego członek konsorcjum wykonał dane zamówienie referencyjne jedynie w części.

Zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 2 ustawy Pzp z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę, który w sposób zawiniony poważnie naruszył obowiązki zawodowe, co podważa jego uczciwość, w szczególności gdy wykonawca w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa nie wykonał lub nienależycie wykonał zamówienie, co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych środków dowodowych. Przesłanki określone w tym przepisie muszą zostać spełnione kumulatywnie, a niewykazanie chociażby jednej z nich oznacza brak podstaw do wykluczenia wykonawcy.

W wyroku z dnia 23 października 2012 r., KIO 2196/12, zwrócono uwagę, że:

„Określenie winy pozostawia się decyzji instytucji zamawiającej, która musi poinformować wykonawcę składającego ofertę o powodach jego wykluczenia.

Dyspozycja art. 24 ust. 1 pkt 15 ustawy Pzp nakłada na zamawiającego obowiązek wykluczenia wykonawcy, wobec którego wydano prawomocny wyrok sądu lub ostateczną decyzję administracyjną o zaleganiu z uiszczeniem podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, chyba że wykonawca dokonał płatności należnych podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne wraz z odsetkami lub grzywnami lub zawarł wiążące porozumienie w sprawie spłaty tych należności.

W wyroku z dnia 3 czerwca 2020 r., KIO 652/20, Krajowa Izba Odwoławcza odniosła się do zarzutu naruszenia przez zamawiającego art. 89 ust. 1 pkt 7b ustawy Pzp przez niezastosowanie tego przepisu i w konsekwencji zaniechanie czynności odrzucenia oferty wykonawcy E. w sytuacji gdy wykonawca ten nie wniósł w sposób prawidłowy wadium w postaci gwarancji ubezpieczeniowej albowiem określony w dokumencie gwarancji termin zapłaty kwoty wadium był dłuższy od terminu wskazanego i wymaganego przez zamawiającego w SIWZ.

Znowelizowany ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1232) art. 8 ust. 3 ustawy Pzp wprowadził istotną zmianę w postępowaniu o udzielenie zamówienia. 

Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 8 ust. 3 ustawy Pzp, wykonawca, który zastrzega informacje podane w ofercie, jako stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa obowiązany jest wykazać jednocześnie, że zastrzeżone przez niego w ofercie informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

Przechodząc do rozpoznania zarzutów związanych z ustaleniem kształtu przyszłej umowy w sprawie zamówienia publicznego, przyznać należy, iż to zamawiający uprawniony jest do kształtowania postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego.  Przy uwzględnieniu zasady swobody umów wyrażonej w art. 353[1] k.c. strony zawierające umowę, mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiał się właściwości (naturze) stosunku, ustawie lub zasadom współżycia społecznego.

W dotychczasowym orzecznictwie Krajowej Izby Odwoławczej jest utrwalona jednolita linia orzecznicza z której wynika stanowisko, iż każdy zamawiający może prowadzić postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego w oparciu o przepisy ustawy Pzp mimo, iż ze względu na przepisy szczególne ustawy Pzp nie ma takiego obowiązku.

Ustawa Pzp nie przewiduje sankcji dla zamawiającego, który do postępowania stosuje przepisy ustawy Pzp mimo braku takiego obowiązku.