Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 30 listopada 2017 r., V Sa/Wa 3208/16 nie zgodził się ze stanowiskiem strony skarżącej dotyczącego doświadczenia kierownika budowy nabytego podczas realizacji kilku umów.

Sąd zwrócił uwagę, że w przepisy ustawy Pzp nie regulują sposobu obliczenia wymaganego doświadczenia. W ocenie Sądu Krajowa Izba Odwoławcza słuszne odwołuje się do analogii ze sposobem obliczania stażu pracy.

W opinii prawnej „Udzielanie zamówień publicznych na usługi szkoleniowe”  wydanej na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych, Urząd Zamówień Publicznych wyraził stanowisko, że „W jednym postępowaniu powinny być nabywane świadczenia tego samego lub podobnego rodzaju tj. usługi, które spełniają te same lub podobne funkcje, które łączy przynależność do tej samej lub podobnej grupy tematycznej (element przedmiotowy) i gdy istnieje wykonawca zdolny samodzielnie wykonać całe zamówienie (element podmiotowy).

W wyroku z dnia 26 stycznia 2012 r., KIO 100/12, dotyczącym liczenia terminu na wniesienie odwołania na zaniechanie ujawnienia informacji zastrzeżonych w ofercie jako tajemnicy przedsiębiorstwa Krajowa Izba Odwoławcza zwróciła uwagę, że w przypadku odwołania wobec zaniechania ujawnienia informacji zastrzeżonych w ofercie, powstaje pytanie jaki dzień uznać należy za ten, w którym powzięto, lub przy zachowaniu należytej staranności można było powziąć, wiadomość o okolicznościach stanowiących podstawę do wniesienia odwołania na nieodtajnienie oferty.

Jeżeli wykonawca przejął protokolarnie od inwestora teren budowy, ponosi on aż do chwili oddania obiektu odpowiedzialność na zasadach ogólnych za szkody wynikłe na tym terenie (art. 652 K.c.). 
Przekazanie wykonawcy terenu budowy należy do obowiązków inwestora. W okresie dzielącym przekazanie i oddanie obiektu na terenie budowy dojść może do powstania szkód. 

Ofertę zamawiający utożsamiał z Formularzem ofertowym/wypełnionym drukiem formularza ofertowego, co także wynikało z SIWZ. 

Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że o ile oferta sensu largo to wszystkie oświadczenia i dokumenty składane przez wykonawcę (także oświadczenie z art. 25a ust. 1 ustawy Pzp) - zawartość oferty w tym znaczeniu zamawiający wskazał w SIWZ - o tyle oferta sensu stricto to „jedynie” oświadczenie drugiej stronie woli zawarcia umowy, jeżeli określa istotne postanowienia tej umowy (art. 66 § 1 k.c.).

Zastrzeżenia Zamawiającego z dnia 1 kwietnia 2022 r. do informacji o wyniku kontroli uprzedniej Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia 25 marca 2022 r. zasługują na uwzględnienie. 

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę, która zawiera błąd w obliczeniu ceny. Jako błąd w obliczeniu ceny kwalifikowane jest także przyjęcie do wyliczenia ceny nieprawidłowej stawki podatku VAT. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 20 października 2011 r., III CZP 52/11, o porównywalności ofert, w zakresie zaproponowanej ceny, można mówić dopiero wówczas, gdy określone w ofertach ceny, mające być przedmiotem porównywania, zostały obliczone przez wykonawców zabiegających o uzyskanie zamówienia publicznego z zachowaniem tych samych reguł.

Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie art. 16 pkt 1-3, art. 17 ust. 1 Pzp w zw. z art. 8 ust. 1 Pzp w zw. z art. 643 k.c. i art. 647 k.c. przez przyznanie Zamawiającemu w postanowieniach projektu umowy uznaniowego prawa do odmowy dokonania odbioru w każdym przypadku wystąpienia wad, przy czym uprawnienie do odmowy odbioru końcowego powinno mieć miejsce jedynie w przypadku wystąpienia wad istotnych. 

O powiązaniu usług należy mówić, gdy zachodzi konieczność wykonania danej usługi, bez której druga w istocie jest niemożliwa do wykonania, a także gdy zbiorcze wykonanie usług wypełnia stricte określony cel gospodarczy danej usługi. W takiej sytuacji powstaje zależność usługi jednej od drugiej. W takiej sytuacji można mówić o wystąpieniu usług pomocniczych.

O braku powiązania usług można mówić, gdy zachodzi możliwość wykonania danej usługi bez konieczności wykonania innej usługi, a każda z nich w znaczeniu gospodarczym stanowi odrębny cel.

Ocena złożonych przez wykonawcę wyjaśnień oraz dowodów stanowi podstawę do uznania bądź nie, że oferta zawiera rażąco niską cenę w stosunku do przedmiotu zamówienia. Z chwilą otrzymania żądania wyjaśnień na wykonawcy ciąży obowiązek udowodnienia, że zaoferowana przez niego cena nie jest rażąco niska w stosunku do przedmiotu zamówienia.

W orzecznictwie sądowym wielokrotnie podkreślano, że strony decydując się na przyjęcie formy wynagrodzenia ryczałtowego co do zasady muszą liczyć się z jej bezwzględnym i sztywnym charakterem, który zgodnie z art. 632 § 1 K.c., polega na tym, że przyjmujący zamówienie nie może żądać podwyższenia wynagrodzenia, chociażby w czasie zawarcia umowy nie można było przewidzieć rozmiaru lub kosztu prac. 

Zgodnie z opinią prawną Urzędu Zamówień Publicznych „Szacowanie wartości i udzielanie zamówień, w tym zamówień objętych projektem współfinansowanym ze środków Unii Europejskiej” „Dla ustalenia czy w danym przypadku mamy do czynienia z jednym zamówieniem, czy też z odrębnymi zamówieniami

Zamawiający w SIWZ ustalił jakie stawki podatku VAT wykonawcy powinni zastosować dla określonej grupy robót.

Zdaniem odwołującego oferta Konsorcjum była nieprawidłowa, gdyż zawierała wadliwe stawki podatku VAT.

Odwołujący podał, że po złożeniu przez Konsorcjum oferty doszło do jej zmiany, poprzez zmianę jej ceny po poprawieniu stawki podatku VAT przez zamawiającego. 

Przepisy ustawy Pzp nie wymagają, aby w przypadku wspólnego ubiegania się o udzielenie zamówienia publicznego wadium było wnoszone wspólnie przez wszystkich członków konsorcjum. Wbrew twierdzeniom Zamawiającego, również postanowienia SIWZ nie wprowadzały żadnych wymagań dotyczących wniesienia wadium przez konsorcjum, w tym w szczególności obowiązku wskazania wszystkich członków konsorcjum w dokumencie wadialnym.

Pojęcie „oświadczenia w formie pisemnej” występuje m. in. w art. 56 ust. 4 zdanie pierwsze ustawy Pzp.

Zgodnie z art. 56 ust. 4 zdanie pierwsze ustawy Pzp osoby, o których mowa w ust. 1 i 3, składają, pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, oświadczenie w formie pisemnej o istnieniu albo braku istnienia okoliczności, o których mowa odpowiednio w art. 56 ust. 2 lub 3 ustawy Pzp.