Zgodnie z art. 67 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo zamówień publicznych zamawiający może udzielić zamówienia w trybie z wolnej ręki, jeżeli ze względu na wyjątkową sytuację niewynikającą z przyczyn leżących po stronie zamawiającego, której nie mógł on przewidzieć, wymagane jest natychmiastowe wykonanie zamówienia, a nie można zachować terminów określonych dla innych trybów udzielenia zamówienia.
Kara umowna stanowi z góry ryczałtowo określony surogat odszkodowania należnego wierzycielowi od dłużnika z tytułu odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania, pełni więc przede wszystkim funkcję kompensacyjną. Na gruncie Pzp kara umowna ma stanowić zaporę dla dokonywania naruszeń, a skuteczną barierą będzie wtedy, kiedy jej dolegliwość będzie miała znaczenie, w sensie finansowym, dla wykonawcy. Dokonując oceny wysokości kary umownej sąd może brać również pod rozwagę zakres i czas trwania naruszenia przez dłużnika zobowiązań umownych ora wagę tych naruszeń.
W wyroku z 13 kwietnia 2023 r., KIO 888/23, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że nie może być uznana za prawidłową czynność zamawiającego polegająca na odrzuceniu oferty wykonawcy, która to oferta została sporządzona w umożliwiający jej otwarcie w terminie otwarcia ofert i zapoznanie się z treścią. W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej przepis art. 226 ust.
Zapraszam na darmowe webinarium o ważnych problemach dotyczących badania ofert w zamówieniach o wartości mniejszej niż 170 000 złotych oraz trybie podstawowym i przetargu nieograniczonym, które odbędzie się w dniu 7 maja 2026 r. w godzinach od 10:00 do 11:00.
Podczas bezpłatnego webinarium dowiesz się między innymi o:
W ocenie Sądu Zamówień Publicznych, sprzeczna z art. 57 ust. 4 lit h dyrektywy 2014/24/UE jest wykładnia, zgodnie z którą pomimo braku przewidzenia w dokumentach zamówienia fakultatywnej przesłanki wykluczenia wykonawcy, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, złożenie informacji nieprawdziwych lub niepotwierdzających spełnienia warunku udziału w postępowaniu stanowi podstawę odrzucenia oferty wykonawcy na podstawie art. 16 Pzp w zw. z art. 3 uznk i uniemożliwia wezwanie takiego wykonawcy do uzupełnienia dokumentów na podstawie art. 128 ustawy Pzp.
Dla oceny możliwości świadczenia zgodnego z wymaganiami ustawy nie jest wystarczające wyłącznie odniesienie się do masy odpadów zmieszanych. Należy również podkreślić znaczenie, jakie ma fakt złożenia oferty przez odwołującego w cenie zbliżonej do oferty najtańszej, co również prowadzić może do wniosku, że wykonawca był wstanie skalkulować ewentualne ryzyka i koszty realizacji świadczenia tak aby podołać obowiązkom określonym w dokumentacji postępowania. Wartym odnotowania jest również fakt, że obecny poziom cen usługi w stosunku do okresu świadczenia w roku 2025 r.
Zamawiający ustanowił karę za: „każdą ujawnioną realizację przedmiotu zamówienia niezgodnie z zapisami umowy.” co może prowadzić do naliczania kar umownych za każde najdrobniejsze naruszenie, a w konsekwencji czynić tą karę rażąco wygórowaną, niewspółmierną do rozmiarów faktycznej szkody. Kara umowna powinna precyzować naruszenie, a jej wysokość musi być proporcjonalna do stopnia tego naruszenia. Niewątpliwie, zakwestionowana przez Odwołującego kara umowna nie spełnia tych wymogów i może powodować nieadekwatność sankcji i rażącą dysproporcję do wagi i skutków danego naruszenia.
W toku postępowania zamawiający dokonywał modyfikacji SIWZ i ogłoszenia o zamówieniu, tj. w szczególności: na podstawie art. 38 ust. 4 oraz art. 12a ust. 1 Pzp dokonał zmian w zakresie kryteriów oceny ofert poprzez wskazanie, że kryteriami oceny ofert są: cena (waga 60%), okres gwarancji (waga 30%), termin płatności za wykonane roboty (waga 10%). W treści ww. pisma znajduje się informacja: „W związku z powyższym odpowiedniej zmianie ulegają wszystkie zapisy siwz i ogłoszenia o zamówieniu w zakresie terminu składania i otwarcia ofert", jednakże z dokumentacji nie wynika, aby ww.
Przepisy art. 126 ust. 3 i art. 274 ust. 3 ustawy Pzp pozwalają wprawdzie na wezwanie wykonawcy lub wykonawców do złożenia wszystkich lub niektórych podmiotowych środków dowodowych aktualnych na dzień ich złożenia, jednakże celem ustawodawcy nie było, aby przepisy te interpretować w taki sposób, iż w każdej sytuacji możliwe jest wielokrotne wzywanie wykonawcy do złożenia podmiotowych środków dowodowych.
Krajowa Izba Odwoławcza zgodziła się z Zamawiającym, że do instytucji samooczyszczenia nie znajduje zastosowania art. 128 ust. 1 ustawy Pzp. Jest to konsekwencją wymogu z art. 110 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym wykonawca zamierzający dokonać samooczyszczenia powinien aktywnie współpracować m.in. z zamawiającym.
Zamawiający odrzucił ofertę Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy Pzp. W informacji o unieważnieniu Zamawiający wskazał, że w sporządzonym przez Odwołującego przedmiotowym środku dowodowym, znalazł się również szczegółowy opis dwóch rodzajów kas z parametrami wymienionymi w kilkunastu punktach, natomiast brak odniesienia do funkcjonalności, co do której Zamawiający powziął wątpliwości, jest w jego ocenie, ewidentnym niedopatrzeniem Wykonawcy, nie wpisującym się swoim charakterem w zakres przesłanki uzupełnienia przedmiotowego środka dowodowego, o której mowa w art.
Zgodnie z treścią art. 455 ust.
Okolicznością bezsporną był fakt, iż zamawiający w treści SWZ zobowiązał wykonawców do złożenia dwóch rodzajów formularza ofertowego. Jeden formularz miał być złożony poprzez jego wypełnienie za pośrednictwem platformy tzw. „formularz interaktywny”. Drugi z formularzy ofertowych opisany jako załącznik nr 1do SWZ tzw. „formularz drukowany”.
Przepisy ustawy Pzp, uprawniając zamawiającego do dopuszczenia uzupełniania przedmiotowych środków dowodowych, nie rozstrzygają kwestii daty, w jakiej takie dokumenty powinny być aktualne (odmiennie niż ma to miejsce w odniesieniu do podmiotowych środków dowodowych - art. 128 ust. 2 ustawy Pzp). Brak jednoznacznej regulacji w tym zakresie może powodować wątpliwości interpretacyjne. Wątpliwości tych nie powinno się jednak rozstrzygać w sposób nieuwzględniający zasad udzielania zamówień publicznych, a polegający na wyinterpretowaniu niewyrażonej w ustawie podstawy do odrzucenia oferty.
Podanie nieprawdziwych informacji stanowi samodzielną, niezależną od braku wykazania spełniania warunków udziału w postępowaniu, podstawę do wykluczenia wykonawcy z postępowania. Oceny tego, czy doszło do złożenia nieprawdziwych informacji nie należy utożsamiać z oceną spełniania warunków udziału w postępowaniu ani też nie należy jej odnosić do rozumienia warunków udziału w postępowaniu ustalonych przez zamawiającego w SIWZ.