W postępowaniu o udzielenie zamówienia o wartości nieprzekraczającej 30 000 euro,  wykonawca, którego oferta została wybrana jako najkorzystniejsza i któremu udzielono zamówienia, złożył ofertę z ceną netto, która przekracza wyrażoną w złotych równowartość kwoty 30 000 euro. 

Czy to oznacza, że do zamawiający zaniżył wartość zamówienia w celu uniknięcia stosowania przepisów Pzp i do udzielenia takiego zamówienia powinien stosować przepisy ustawy Pzp?

Urząd Zamówień Publicznych przypomina, że dostępna jest publikacja poświęcona pozacenowym kryteriom oceny ofert.

„Publikacja nie straciła nic ze swojej aktualności i zawarte w niej przykłady można z powodzeniem stosować w prowadzonych obecne postępowaniach.

Poradnik został podzielony na dwie części. Pierwsza część obejmuje wyjaśnienie  zasad oceny ofert w zamówieniach publicznych. W części tej zmierzyliśmy się również z mitami dotyczącymi kryteriów oceny ofert – ukazując możliwości i przykłady praktycznego ich zastosowania.

Zgodnie z zasadą swobody umów wyrażoną w art. 3531 [k].c. strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. 

W przypadku zamówień publicznych zasada swobody umów doznaje ograniczeń.

Po pierwsze, zamawiający nie może swobodnie wybrać wykonawcy, któremu udzieli zamówienia.

Po drugie, to zamawiający określa zasady, na których umowę w sprawie zamówienia publicznego zawrzeć.

(…) w ocenie Krajowej Izby Odwoławczej za niezasadny należy uznać pogląd, zgodnie z którym złożenie wspólnej oferty w ramach konsorcjum należy automatycznie kwalifikować jako zakazane porozumienie przetargowe, nawet w sytuacji gdy konsorcjanci samodzielnie spełniają warunki udziału w postępowaniu lub mogą samodzielnie wykonać zamówienie. Taki pogląd stałby w sprzeczności z ratio legis art. 23 ustawy Pzp, który nie wprowadza żadnych ograniczeń w udziale konsorcjum w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego.

1. Wprowadzenie

Na swojej stronie internetowej Urząd Zamówień Publicznych Informuje, że „W związku z rosnącym zainteresowaniem możliwościami polubownego rozwiązywania sporów wynikających z umów w sprawie zamówienia publicznego, Prokuratoria Generalna RP, która współpracuje z Urzędem Zamówień Publicznych w działaniach mających na celu upowszechnienie wiedzy na temat nowej ustawy Prawo zamówień publicznych, udostępniła propozycje przygotowanych przez siebie klauzul: mediacyjnej i koncyliacyjnej, związanych z działalnością Sądu Polubownego przy Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.

Sąd może miarkować karę umowną w dwóch przypadkach określonych w art. 484 § 2 k.c.: 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 marca 2004 r., IV CK 172/03, uznał, że przedmiot świadczenia o roboty budowlane - obiekt budowlany, jako oznaczony co do tożsamości - jest w zasadzie niepodzielny. Takie też w istocie zajął stanowisko Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 marca 2002 r., IV CKN 821/00.

Niepodzielność przedmiotu świadczenia nie może jednak być utożsamiana z niepodzielnością samego świadczenia.

Zgodnie z art. 379 § 2 k.c., podzielność świadczenia występuje wtedy, gdy może ono być spełnione bez istotnej zmiany jego przedmiotu lub wartości.

Z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wyklucza się wykonawców w stosunku do których zachodzi przynajmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm.), dalej „ustawa Pzp” (tzw. warunki negatywne). Stosownie do art. 24 ust.

Popularność kary umownej wynika z możliwości dochodzenia zapłaty kwoty pieniężnej za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zamówienia publicznego. Zgodnie z art. 483 § 1 k.c. można bowiem zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). 

Przewidziana w art. 483 § 1 k.c.  kara umowna jest swego rodzaju odszkodowaniem służącym naprawieniu szkody wyrządzonej niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania niepieniężnego. 

Zgodnie z § 2 ust. 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 26 lipca 2016 r. w sprawie rodzajów dokumentów, jakich może żądać zamawiający od wykonawcy w postępowaniu o udzielenie zamówienia (Dz.U. z 2016 r. poz. 1126 i Dz.U. z 2018 r. poz. 1993) - w skrócie ROZPDOKUM, w celu potwierdzenia spełniania przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu lub kryteriów selekcji dotyczących zdolności technicznej lub zawodowej zamawiający może żądać następujących dokumentów:

Na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 23 ustawy Pzp z postępowania o udzielenie zamówienia wyklucza się wykonawców, którzy należąc do tej samej grupy kapitałowej, w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów, złożyli odrębne oferty lub oferty częściowe, chyba że wykażą, że istniejące między nimi powiązania nie prowadzą do zakłócenia konkurencji w postępowaniu o udzielenie zamówienia. 

Przepis art. 93 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp przewiduje możliwość zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia, jednak decyzja w tym zakresie jest pozostawiona wyłącznie zamawiającemu i jest jego wyłącznym uprawnieniem. Art. 93 ust. 1 pkt 4 Pzp nie nakłada bowiem na zamawiającego obowiązku zwiększenia kwoty przeznaczonej na sfinansowanie zamówienia, ani też nie umożliwia wykonawcy badania rzeczywistych możliwości finansowych zamawiającego. Pogląd taki jest ukształtowany w orzecznictwie (zob. wyroki z dnia 14 marca 2014 r., KIO 392/14, z dnia 5 listopada 2015 r.

Odwołujący został wykluczony z postępowania na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy Pzp, zgodnie z którym zamawiający może wykluczyć z postępowania wykonawcę, który naruszył obowiązki dotyczące płatności podatków, opłat lub składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, co zamawiający jest w stanie wykazać za pomocą stosownych środków dowodowych, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 24 ust.

Potwierdził się również zarzut naruszenia przez Zamawiającego art. 90 ust. 3 ustawy Pzp w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp oraz w zw. z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy Pzp przez uznanie wyjaśnień złożonych przez wykonawcę B. w trybie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp za wystarczające i obalające podejrzenie rażąco niskiej ceny.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy Pzp, zamawiający odrzuca ofertę wykonawcy, który nie udzielił wyjaśnień, lub jeżeli dokonana ocena wyjaśnień wraz z dostarczonymi dowodami potwierdza, że oferta zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia.