Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła, że Zamawiający wezwał do złożenia wyjaśnień w trybie art. 90 ust. 1 ustawy Pzp Odwołującego oraz konsorcjum N.G. i C.O.
Natomiast wykonawca L. nie został wezwany do złożenia wyjaśnień, pomimo iż różnica w cenach za realizację zamówienia pomiędzy Odwołującym, a wykonawcą L. wynosiła zaledwie 353 000 złotych.
Pojęcie „odszkodowanie” należy interpretować szeroko zgodnie z celem dyrektywy klasycznej („lub inne porównywalne sankcje”). Przez odszkodowanie należy rozumieć nie tylko tradycyjne odszkodowanie, ale także wszelkie jego surogaty, takie jak kara umowna (…). W przepisie tym jest mowa o odszkodowaniu, którego nie można zawężać wyłącznie do „odszkodowania sensu stricto”, rozumianego jako tradycyjne odszkodowanie uzyskane na podstawie zasad ogólnych odpowiedzialności odszkodowawczej przewidzianych w Kodeksie cywilnym (art. 471 k.c. i nast.).
Czy w przypadku, gdy zaoferowana jest o 10% niższa od średniej arytmetycznej wszystkich złożonych ofert oraz wyższa o ponad 19% od wartości zamówienia, zamawiający powinien żądać od wykonawcy wyjaśnień, w tym złożenia dowodów w zakresie wyliczenia ceny.
Jeżeli wykonawca lub podmiot, który należy z wykonawcą do tej samej grupy kapitałowej w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r.
Wykonawca był obowiązany sporządzić i złożyć wraz ofertą harmonogram rzeczowo-finansowy i tabelę elementów rozliczeniowych. Krajowa Izba Odwoławcza dokonując wykładni treści specyfikacji istotnych warunków zamówienia stwierdziła, że postanowienia te wprost przewidują, iż harmonogram rzeczowo finansowy dla przedmiotowego zadania oraz tabela elementów rozliczeniowych stanowi element oferty, który należało złożyć, używając nomenklatury specyfikacji istotnych warunków zamówienia, bądź jako „załącznik do oferty”, bądź jako dokumenty składane „wraz ofertą” lub „w ofercie”.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy, a zaskarżony wyrok podlega uchyleniu.
W ocenie odwołującego ustalenie przez zamawiającego w projekcie umowy limitu kar umownych na poziomie wartości całego wynagrodzenia umownego stanowi rażące naruszenie przepisu art. 436 pkt 3 ustawy Pzp.
Odwołujący stwierdził, że zamawiający, ustalając górny limit kar umownych powinien mieć na uwadze, że wysokość kary umownej nie powinna prowadzić do nieuzasadnionego wzbogacenia Zamawiającego czy naruszenia zasady proporcjonalności, określonej w art. 16 ustawy Pzp.
Urząd Zamówień Publicznych informuje:
„Zapraszamy do zapoznania się z instrukcjami dotyczącymi publikacji ogłoszeń w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Pierwsza publikacja to aktualizacja wcześniej udostępnionej instrukcji wypełniania ogłoszenia o zamówieniu. Druga to instrukcja wypełniania ogłoszenia o udzieleniu zamówienia.
Zgodnie z art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp zamawiający zatrzymuje wadium wraz z odsetkami, a w przypadku wadium wniesionego w formie gwarancji lub poręczenia, o których mowa w art. 97 ust. 7 pkt 2-4 ustawy Pzp, występuje odpowiednio do gwaranta lub poręczyciela z żądaniem zapłaty wadium, jeżeli: wykonawca w odpowiedzi na wezwanie, o którym mowa w art. 107 ust. 2 lub art. 128 ust. 1, z przyczyn leżących po jego stronie, nie złożył podmiotowych środków dowodowych lub przedmiotowych środków dowodowych potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 57 lub art. 106 ust.
Zgodnie z art. 97 ust. 10 ustawy Pzp jeżeli wadium jest wnoszone w formie gwarancji lub poręczenia, o których mowa w art. 97 ust. 7 pkt 2-4 ustawy Pzp, wykonawca przekazuje zamawiającemu oryginał gwarancji lub poręczenia, w postaci elektronicznej.
Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 6 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli nie została sporządzona lub przekazana w sposób zgodny z wymaganiami technicznymi oraz organizacyjnymi sporządzania lub przekazywania ofert przy użyciu środków komunikacji elektronicznej określonymi przez zamawiającego.
Odwołujący zarzucił w odwołaniu naruszenie przez zamawiającego art. 128 ust 1 ustawy Pzp w zw. z art. 110 ust 2 ustawy Pzp, poprzez wezwanie wykonawcy P. do złożenia samooczyszczenia pomimo, że wykonawca ten twierdził w uzupełnionym uprzednio oświadczeniu w trybie art. 125 ust. 1 ustawy Pzp, że nie podlega wykluczeniu, co uniemożliwia zastosowanie procedury samooczyszczenia, a istotą procedury samooczyszczenia jest dokonanie jej z inicjatywy wykonawcy, którego dotyczy przesłanka wykluczenia, nie zaś na wezwanie zamawiającego.
Wykonawca wniósł odwołanie i zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 137 ust. 6 Pzp oraz art. 16 pkt 1 ustawy Pzp przez zaniechanie przedłużenia terminu składania ofert o czas niezbędny na zapoznanie się ze zmianami SWZ i przygotowanie oferty i przedłużenie terminu składania ofert jedynie o 4 dni, mimo że wprowadzone zmiany treści SWZ były istotne dla sporządzenia oferty oraz wymagały od wykonawców dodatkowego czasu na zapoznane się z nimi i uwzględnienie w ofercie, co w konsekwencji prowadziło do naruszenia art.
Zgodnie z art. 443 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1605 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, w przypadku umów zawieranych na okres powyżej 12 miesięcy zamawiający ma obowiązek płacenia wykonawcy wynagrodzenia w częściach, po wykonaniu części umowy, lub udzielenia wykonawcy zaliczki na poczet wykonania zamówienia.