Kryteria oceny ofert to temat bezpłatnego webinarium z cyklu Klinika Prawa Zamówień Publicznych, które odbędzie się w dniu 11 lutego 2026 r., w godzinach od 10 do 11.

To webinarium będzie również o tym:

• jak sprawnie przeprowadzić ocenę ofert
• jakie są przyczyny problemów występujących w toku oceny ofert
• jak mity o kryteriach oceny ofert mogą przysporzyć problemów w postępowaniu
• dlaczego niektóre kryteria oceny ofert nie powinny być stosowane
• które kryteria oceny ofert warto zastosować

Z przepisu art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp wynika, że przepisów ustawy nie stosuje się do udzielania zamówień klasycznych oraz organizowania konkursów, których wartość jest mniejsza niż kwota 170 000 złotych, przez zamawiających publicznych (przepisy ustawy Pzp stosuje się do udzielania zamówień klasycznych oraz organizowania konkursów, których wartość jest równa lub przekracza kwotę 170 000 złotych, przez zamawiających publicznych).

Zgodnie z art. 99 ust. 4 ustawy Pzp przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby utrudniać uczciwą konkurencję, w szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia, źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub produktów.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli zawiera rażąco niską cenę lub koszt w stosunku do przedmiotu zamówienia.

Stosownie do art. 16 pkt 1 ustawy Pzp zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców.

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia. Ustawodawca zobowiązał więc zamawiającego do odrzucenia ofert tych wykonawców, którzy zaoferowali przedmiot zamówienia niezgodny z wymaganiami określonymi ‎w warunkach zamówienia, co do zakresu, ilości, jakości, warunków realizacji, parametrów technicznych ‎i innych elementów istotnych dla wykonania przedmiotu zamówienia.

W uchwale z dnia 22 czerwca 2017 r., III CZP 27/17 Sąd Najwyższy wskazując na dwa przeciwstawne nurty orzecznicze, uznał, że czynność zatrzymania wadium zgodnie z brzmieniem art. 46 ust. 4a ustawy Pzp2004 (aktualnie art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp) została ściśle powiązana z treścią przepisu art. 26 ust. 3 ustawy Pzp2004 (aktualnie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp). 

Stanowisko Sądu:

Warunki udziału w postępowaniu oraz skuteczne zatrzymanie wadium to temat bezpłatnego webinarium z cyklu Klinika Prawa Zamówień Publicznych, który odbył się w dniu 4 lutego 2026 r., w godzinach od 10 do 11.

Podczas webinarium zostały omówione ważne dla zamawiających i wykonawców zagadnienia dotyczące między innymi:

Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp przez jego niezastosowanie, a w konsekwencji zaniechanie wezwania wykonawcy R.H.

Aby zastosować podstawę odrzucenia oferty z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp musi być możliwe do uchwycenia na czym konkretnie polega niezgodność oferty, czyli co i w jaki sposób w ofercie nie jest zgodne z konkretnie wskazanymi, skwantyfikowanymi i ustalonymi jednoznacznie postanowieniami wynikającymi z określonych warunków zamówienia. Odrzuceniu podlega zatem wyłącznie oferta, której treść jest niezgodna z warunkami zamówienia.

Co do zasady deklaracje składane przez wykonawców odnośnie udziału podwykonawców w realizacji zamówienia nie są wiążące, jednak w sytuacji, gdy podwykonawstwo ma być realizowane przez podmiot trzeci, na którego zasoby wykonawca się powołuje, zakres przedmiotu zamówienia, jaki podmiot trzeci będzie wykonywał, powinien zostać określony, co wynika z dyspozycji art. 118 ust. 4 pkt 3 ustawy Pzp.

Co do przesłanki odszkodowania, to Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że kara umowna to inaczej odszkodowanie umowne, o które strony mogą się umówić i które zostało przewidziane w umowie. Niewątpliwie kara umowna została w tym sprawie naliczona i została przez odwołującego zapłacona - okoliczność nie była sporna. Odwołujący nie pozostawał też z Zamawiającym w sporze co do podstawy naliczenia kary, a więc z tytułu odstąpienia w całości lub części przez sprzedawcę lub kupującego z przyczyn występujących po stronie sprzedawcy.