W ocenie odwołującego podany przez zamawiającego termin składania ofert jest krótszy niż wymagany przez art. 138 ust. 1 ustawy Pzp termin 35 dni i w SWZ zamawiający nie zawarł powodów zastosowania art. 138 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp, w szczególności nie podał z jakich przyczyn zachodzi i na czym polega pilna potrzeba udzielenia zamówienia i dlaczego skrócenie terminu składania ofert jest uzasadnione. 

Na podstawie art. 139 ust. 1 ustawy Pzp zamawiający może najpierw dokonać badania i oceny ofert, a następnie dokonać kwalifikacji podmiotowej wykonawcy, którego oferta została najwyżej oceniona, w zakresie braku podstaw wykluczenia oraz spełniania warunków udziału w postępowaniu, o ile taka możliwość została przewidziana w SWZ lub w ogłoszeniu o zamówieniu. 

Zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli jej treść jest niezgodna z warunkami zamówienia.

Warunki zamówienia to warunki, które dotyczą zamówienia lub postępowania o udzielenie zamówienia, wynikające w szczególności z opisu przedmiotu zamówienia, wymagań związanych z realizacją zamówienia, kryteriów oceny ofert, wymagań proceduralnych lub projektowanych postanowień umowy w sprawie zamówienia publicznego (art. 7 pkt 29 ustawy Pzp).

Jedynym zarzutem odwołania, podlegającym merytorycznemu rozpatrzeniu, był zarzut odrzucenia oferty Odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 1 PZP, z uwagi na jej złożenie po terminie składania ofert. Bezsporne jest w sprawie, że złożenie (wysłanie) oferty na Platformie Logintrade.net przez Odwołującego nastąpiło dnia 24 lipca 2024 r. o godz. 9:59:42, zaś jej potwierdzenie i przekazanie do Zamawiającego nastąpiło o godz. 10:00:58. Bezsporne jest również, że Odwołujący złożył ofertę bez zalogowania się na konto na Platformie. 

Zgodnie z art. 246 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1320) - w skrócie „ustawa Pzp”, zamawiający publiczni, o których mowa w art. 4 pkt 1 i 2, oraz ich związki nie stosują kryterium ceny jako jedynego kryterium oceny ofert albo jako kryterium o wadze przekraczającej 60%.

W obowiązującym stanie prawnym, minimalny próg stosowania ustawy Pzp oraz próg, od którego stosuje się przepisy ustawy o umowie koncesji, określony został na poziomie 130 000 złotych. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 ustawy Pzp, zamawiający publiczni stosują przepisy tej ustawy do udzielania zamówień klasycznych oraz organizowania konkursów, których wartość jest równa lub przekracza kwotę 130 000 złotych, przy czym, w celu ustalenia znaczenia tych przepisów ustawa Pzp odsyła do rozumienia pojęcia „zamówienia klasyczne” (uregulowanego w art.

Celem projektu jest zmniejszenie sformalizowania udzielania zamówień poprzez podwyższenie progu stosowania ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych oraz podwyższenie progu stosowania ustawy z dnia 21 października 2016 r. o umowie koncesji na roboty budowlane lub usługi do zawieranych umów koncesji przekraczających określoną wartość. Wprowadzenie proponowanego rozwiązania ma na celu dostosowanie przepisów do aktualnych realiów gospodarczych i cenowych.

Przepis art. 109 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp wymaga wykazania, że w znacznym stopniu lub zakresie wykonawca nienależycie wykonał albo długotrwale nienależycie wykonywał istotne zobowiązanie oraz że nastąpiło to z przyczyn leżących po jego stronie i skutkowało m.in. zapłatą odszkodowania. Tymczasem Odwołujący pominął w odwołaniu m. i. kwestie strony podmiotowej naruszeń, których miał się dopuścić członek Konsorcjum, ich stopnia i zakresu albo długotrwałości, jak również istotności naruszonych zobowiązań.

Czy upublicznienie informacji o zasadach współpracy z ubezpieczycielem w tym o wysokości stosowanych stawek może stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, ponieważ groziłoby wzrostem kosztów współpracy z ubezpieczycielem w związku z powoływaniem się przez konkurentów na indywidualnie wynegocjowane stawki przez partnerów konsorcjum.

Zgodnie z art. 305 pkt 2 ustawy Pzp zamawiający może udzielić zamówienia w trybie zamówienia z wolnej ręki, jeżeli w postępowaniu prowadzonym uprzednio w trybie podstawowym nie złożono żadnej oferty albo wszystkie oferty zostały odrzucone na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lub 5 ustawy Pzp, a pierwotne warunki zamówienia nie zostały w istotny sposób zmienione. 

Zamawiający wezwał Odwołującego oraz konsorcjum N.G. i C.O. do udzielenia wyjaśnień dotyczących wyliczenia ceny, natomiast nie wezwał wykonawcy L., pomimo że cena oferty Odwołującego stanowiła 28,9 % wartości zamówienia powiększonej o VAT, zaś cena oferty wykonawcy L. wynosiła 25,5 % wartości zamówienia powiększonej o VAT (różnica 3,4%)

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 91 ust. 2 i 3 w zw. z art. 7 ust. 1 Pzp2004 (aktualnie art. 241 ust. 3 i art. 242 ust. 2 ustawy Pzp), poprzez określenie jako kryterium oceny ofert: posiadanie przez wykonawcę autoryzacji producenta, na poziomie 20%, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że nie sposób podzielić oceny odwołującego co do tego, że tak opisane kryterium odnosi się do właściwości (cech podmiotowych) wykonawcy. 

W wyroku z dnia 22 października 2024 r. w sprawie C-652/22 Kolin Inşaat Turizm Sanayi ve Ticaret AȘ przeciwko Državna komisija za kontrolu postupaka javne nabave (ECLI:EU:C:2024:910) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że wykonawcy z państw trzecich, z którymi Unia Europejska nie jest związana żadną umową międzynarodową gwarantującą na zasadzie wzajemności i równości dostęp do rynku zamówień publicznych, nie mają zapewnionego dostępu do unijnego rynku zamówień publicznych.  

Zamawiający w trakcie przygotowań do podpisania umowy z Wykonawcą zadania powziął informacje, że umowa musi zostać zmieniona i uszczegółowiona o ważne elementy, których nie zawierał projekt umowy, będący załącznikiem do Specyfikacji Warunków Zamówienia, a które są istotne z punktu prawidłowości realizacji zadania inwestycyjnego objętego przedmiotem zamówienia. Zamawiający zwraca uwagę, że projekt umowy nie zawierał wskazania łącznej maksymalnej wysokość kar umownych, których mogą dochodzić strony, oraz wartości wynikających z art. 439 ust. 2 wskazanej ustawy.

Podana przez odwołującego wartość podatku VAT w kwocie 71 460 zł nie stanowiła wartości żadnej z obowiązujących stawek podatku VAT, obliczonej od podanej przez wykonawcę w ofercie ceny netto, natomiast wartość podatku VAT obliczona wg stawki podstawowej, tj. 23% wynosiła 92 197,80 zł.