Zgodnie z art. 95 ustawy Pzp zamawiający określa w ogłoszeniu o zamówieniu lub dokumentach zamówienia na usługi lub roboty budowlane wymagania związane z realizacją zamówienia ‎w zakresie zatrudnienia przez wykonawcę lub podwykonawcę na podstawie stosunku pracy osób wykonujących wskazane przez zamawiającego czynności w zakresie realizacji zamówienia, jeżeli wykonanie tych czynności polega na wykonywaniu pracy w sposób określony w ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy.

Wysokość kary umownej ma być określona przez wskazanie oznaczonej sumy pieniężnej, co wprost wynika z art. 483 § 1 k.c. W orzecznictwie dopuszczono również zastrzeżenie kary umownej przez wskazanie podstaw dla ustalenia jej wysokości (zob. m.in. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 6 lutego 2008 r., II CSK 428/07; z dnia 2 czerwca 2016 r., I CSK 506/15; z dnia 28 czerwca 2017 r., IV CSK 525/16).

Zdaniem Odwołującego, wykonawca nie spełniał wymogów określonych w art. 118 ust. 2 ustawy Pzp. Zgodnie z tym przepisem, w odniesieniu do warunków dotyczących wykształcenia, kwalifikacji zawodowych lub doświadczenia wykonawcy mogą polegać na zdolnościach podmiotów udostępniających zasoby, jeśli podmioty te wykonają roboty budowlane lub usługi, do realizacji których te zdolności są wymagane.

W wyroku z 13 kwietnia 2023 r., KIO 888/23, Krajowa Izba Odwoławcza uznała, że nie może być uznana za prawidłową czynność zamawiającego polegająca na odrzuceniu oferty wykonawcy, która to oferta została sporządzona w umożliwiający jej otwarcie w terminie otwarcia ofert i zapoznanie się z treścią. W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej przepis art. 226 ust.

Zapraszam na darmowe webinarium o ważnych problemach dotyczących badania ofert w zamówieniach o wartości mniejszej niż 170 000 złotych oraz trybie podstawowym i przetargu nieograniczonym, które odbędzie się w dniu 7 maja 2026 r. w godzinach od 10:00 do 11:00.

Podczas bezpłatnego webinarium dowiesz się między innymi o:

W ocenie Sądu Zamówień Publicznych, sprzeczna z art. 57 ust. 4 lit h dyrektywy 2014/24/UE jest wykładnia, zgodnie z którą pomimo braku przewidzenia w dokumentach zamówienia fakultatywnej przesłanki wykluczenia wykonawcy, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, złożenie informacji nieprawdziwych lub niepotwierdzających spełnienia warunku udziału w postępowaniu stanowi podstawę odrzucenia oferty wykonawcy na podstawie art. 16 Pzp w zw. z art. 3 uznk i uniemożliwia wezwanie takiego wykonawcy do uzupełnienia dokumentów na podstawie art. 128 ustawy Pzp.

Dla oceny możliwości świadczenia zgodnego z wymaganiami ustawy nie jest wystarczające wyłącznie odniesienie się do masy odpadów zmieszanych. Należy również podkreślić znaczenie, jakie ma fakt złożenia oferty przez odwołującego w cenie zbliżonej do oferty najtańszej, co również prowadzić może do wniosku, że wykonawca był wstanie skalkulować ewentualne ryzyka i koszty realizacji świadczenia tak aby podołać obowiązkom określonym w dokumentacji postępowania. Wartym odnotowania jest również fakt, że obecny poziom cen usługi w stosunku do okresu świadczenia w roku 2025 r.

Zamawiający ustanowił karę za: „każdą ujawnioną realizację przedmiotu zamówienia niezgodnie z zapisami umowy.” co może prowadzić do naliczania kar umownych za każde najdrobniejsze naruszenie, a w konsekwencji czynić tą karę rażąco wygórowaną, niewspółmierną do rozmiarów faktycznej szkody. Kara umowna powinna precyzować naruszenie, a jej wysokość musi być proporcjonalna do stopnia tego naruszenia. Niewątpliwie, zakwestionowana przez Odwołującego kara umowna nie spełnia tych wymogów i może powodować nieadekwatność sankcji i rażącą dysproporcję do wagi i skutków danego naruszenia.

Krajowa Izba Odwoławcza zgodziła się z Zamawiającym, że do instytucji samooczyszczenia nie znajduje zastosowania art. 128 ust. 1 ustawy Pzp. Jest to konsekwencją wymogu z art. 110 ust. 2 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym wykonawca zamierzający dokonać samooczyszczenia powinien aktywnie współpracować m.in. z zamawiającym.