Odwołanie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym: „Krajowa Izba Odwoławcza odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że: odwołanie zostało wniesione przez podmiot nieuprawniony.”
Istotą wynagrodzenia ryczałtowego jest określenie go z góry, bez przeprowadzania szczegółowej analizy kosztów wykonania robót budowlanych. Tylko co do zasady zamawiający i wykonawca decydując się na wynagrodzenie ryczałtowe powinny liczyć się z jego bezwzględnym i sztywnym charakterem, ponieważ ryzyko powstania straty związanej z nieprzewidzianym wzrostem rozmiaru robót budowlanych, wzrostu cen wyrobów budowlanych lub koszów prac wpływających na wysokość wynagrodzenia obciąża wykonawcę.
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 3 lit. c oraz art. 226 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 99 § 1 oraz art. 104 k.c. w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie sposobu sporządzania i przekazywania informacji oraz wymagań technicznych dla dokumentów elektronicznych oraz środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursie poprzez zaniechanie odrzucenia oferty B. S.A., a w konsekwencji jej wybór, w sytuacji w której B.
Nadto, jak wskazuje orzecznictwo: „(…) Ustawa Pzp nie definiuje co należy rozumieć pod pojęciem „wymaganie jakościowe”. Także nie definiuje pojęcia „głównego elementu składającego się na przedmiot zamówienia”. Izba zwraca uwagę na art. 99 ust. 1 ustawy Pzp, który wymaga sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty.
To na wykonawcy, zastrzegającym taką informację, spoczywa obowiązek wykazania przesłanek skuteczności takiego zastrzeżenia. Wykonawca winien uczynić to jednocześnie z samym zastrzeżeniem, nie czekając na decyzję i ewentualne wezwania zamawiającego w tym zakresie” (zob. wyrok z dnia 8 czerwca 2015 r., KIO 997/15).
Zgodnie z art. 255 pkt 6 ustawy Pzp zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.
Przepis 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp zawiera samodzielną przesłankę odrzucenia oferty.
Krajowa Izba Odwoławcza wskazuje na treść przepisów ustawy Pzp, będących podstawą zarzutu wskazanego w pkt 1 petitum odwołania. Zgodnie z art. 214 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp zamawiający może udzielić zamówienia z wolnej ręki, jeżeli ze względu na wyjątkową sytuację niewynikającą z przyczyn leżących po stronie zamawiającego, której nie mógł on przewidzieć, wymagane jest natychmiastowe wykonanie zamówienia, a nie można zachować terminów określonych dla innych trybów udzielenia zamówienia.
W wyroku z dnia 31 października 2023 r., KIO 3042/23, skład orzekający uznał, iż samo założenie Odwołującego o konieczności uwzględnienia wysokości wpływów do budżetu z tytułu obecnie wnoszonych opłat, nie jest rozstrzygające dla ustalenia, czy Zamawiający może i zobowiązany jest do zwiększenia kwoty środków, jaką zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia ogłaszając przetarg.
Zamawiający wyklucza z postępowania wykonawcę, który w wyniku zamierzonego działania lub rażącego niedbalstwa wprowadził zamawiającego w błąd przy przedstawianiu informacji, że nie podlega wykluczeniu, spełnia warunki udziału w postępowaniu lub kryteria selekcji, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia, lub który zataił te informacje lub nie jest w stanie przedstawić wymaganych podmiotowych środków dowodowych (art. 109 ust. 1 pkt 8 ustawy Pzp). Przepis art. 109 ust.
Podstawową zarzutu był następujący warunek udziału w postępowaniu:
„O udzielenie zamówienia mogą ubiegać się Wykonawcy, którzy spełniają warunki dotyczące sytuacji ekonomicznej lub finansowej. Wykonawca spełni warunek jeżeli wykaże, że posiada środki finansowe lub zdolność kredytową, w okresie nie wcześniejszym niż 3 miesiące przed złożeniem oferty na kwotę nie mniejszą niż 5 000 000 zł (...)”.
W doktrynie akcentuje się, że obowiązek unieważnienia postępowania aktualizuje się jedynie w sytuacji kumulatywnego ziszczenia się wszystkich przesłanek (warunków) unieważnienia postępowania, opisanych w art. 255 pkt 5 ustawy Pzp, a zatem w sytuacji (1) wystąpienia istotnej zmiany okoliczności powodującej, że prowadzenie postępowania lub wykonanie zamówienia nie leży w interesie publicznym (2) której to istotnej zmiany okoliczności nie można było wcześniej przewidzieć. (…)
Krajowa Izba Odwoławcza przychyliła się do stanowiska Odwołującego, że co do zasady deklaracje składane przez wykonawców dotyczące udziału podwykonawców w realizacji zamówienia nie są wiążące, jednak w sytuacji, gdy podwykonawstwo ma być realizowane przez podmiot trzeci, na którego zasoby wykonawca się powołuje, zakres przedmiotu zamówienia, jaki podmiot trzeci będzie wykonywał, powinien zostać określony, co wynika z dyspozycji art. 118 ust. 4 pkt 3 ustawy Pzp.
Ustawodawca nakłada na zamawiającego obowiązek odrzucenia oferty na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy Pzp w sytuacji niezłożenia doniosłych prawnie oświadczeń lub dokumentów, do jakich należy zaliczyć między innymi jednolity europejski dokument zamówienia (JEDZ), podmiotowe środki dowodowe, przedmiotowe środki dowodowe.
Oceny warunku udziału w postępowaniu należy dokonać przez pryzmat przedmiotu zamówienia, a nie indywidualnych możliwości danego wykonawcy zainteresowanego realizacją usługi, gdyż to nie interes wykonawcy powinien w tym zakresie determinować ocenę warunku, ale cel któremu służyć ma postawiony warunek udziału w postępowaniu. Natomiast zgodnie z art. 112 ust.