Minister finansów i gospodarki Andrzej Domański powołał Jana Kuzawińskiego na kolejną kadencję na stanowisku Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej.
Jan Kuzawiński jest radcą prawnym, absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Ukończył Aplikację Ogólną w Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury oraz uzyskał mianowanie na urzędnika służby cywilnej.
Zarzut naruszenia art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp był uzasadniony.
Zgodnie z tym przepisem „zamawiający poprawia w ofercie inne omyłki polegające na niezgodności oferty z dokumentami zamówienia, niepowodujące istotnych zmian w treści oferty - niezwłocznie zawiadamiając o tym wykonawcę, którego oferta została poprawiona”.
Trafnie podniósł Odwołujący, iż „omyłka o jakiej mowa w art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp musi być widoczna dla samego Zamawiającego. Zamawiający po zapoznaniu się z treścią oferty musi jednoznacznie zidentyfikować określoną treść oferty jako omyłkę.”
Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy Pzp protokół postępowania jest jawny i udostępniany na wniosek. Odwołujący nie złożył wniosku o udostępnienie protokołu postępowania.
Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy Pzp załączniki do protokołu postępowania udostępnia się po dokonaniu wyboru oferty najkorzystniejszej albo unieważnieniu postępowania.
Odwołujący w okresie od 20-28 lutego złożył wnioski o udostępnienie dokumentów w postaci:
Zamawiający może udzielić zamówienia z wolnej ręki, ze względu na wyjątkową sytuację niewynikającą z przyczyn leżących po stronie zamawiającego, której nie mógł on przewidzieć, wymagane jest natychmiastowe wykonanie zamówienia, a nie można zachować terminów określonych dla innych trybów udzielenia zamówienia (art. 214 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp).
Art. 255 pkt 6 ustawy Pzp zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.
Jak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lutego 2018 r. sygn. II GSK 4133/17:
Odwołanie podlegało odrzuceniu na podstawie art. 528 pkt 2 ustawy Pzp, zgodnie z którym: „Krajowa Izba Odwoławcza odrzuca odwołanie, jeżeli stwierdzi, że: odwołanie zostało wniesione przez podmiot nieuprawniony.”
Istotą wynagrodzenia ryczałtowego jest określenie go z góry, bez przeprowadzania szczegółowej analizy kosztów wykonania robót budowlanych. Tylko co do zasady zamawiający i wykonawca decydując się na wynagrodzenie ryczałtowe powinny liczyć się z jego bezwzględnym i sztywnym charakterem, ponieważ ryzyko powstania straty związanej z nieprzewidzianym wzrostem rozmiaru robót budowlanych, wzrostu cen wyrobów budowlanych lub koszów prac wpływających na wysokość wynagrodzenia obciąża wykonawcę.
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 3 lit. c oraz art. 226 ust. 1 pkt 4 ustawy Pzp w zw. z art. 99 § 1 oraz art. 104 k.c. w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie sposobu sporządzania i przekazywania informacji oraz wymagań technicznych dla dokumentów elektronicznych oraz środków komunikacji elektronicznej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego lub konkursie poprzez zaniechanie odrzucenia oferty B. S.A., a w konsekwencji jej wybór, w sytuacji w której B.
Nadto, jak wskazuje orzecznictwo: „(…) Ustawa Pzp nie definiuje co należy rozumieć pod pojęciem „wymaganie jakościowe”. Także nie definiuje pojęcia „głównego elementu składającego się na przedmiot zamówienia”. Izba zwraca uwagę na art. 99 ust. 1 ustawy Pzp, który wymaga sporządzenia opisu przedmiotu zamówienia w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty.
To na wykonawcy, zastrzegającym taką informację, spoczywa obowiązek wykazania przesłanek skuteczności takiego zastrzeżenia. Wykonawca winien uczynić to jednocześnie z samym zastrzeżeniem, nie czekając na decyzję i ewentualne wezwania zamawiającego w tym zakresie” (zob. wyrok z dnia 8 czerwca 2015 r., KIO 997/15).
Zgodnie z art. 255 pkt 6 ustawy Pzp zamawiający unieważnia postępowanie o udzielenie zamówienia, jeżeli postępowanie obarczone jest niemożliwą do usunięcia wadą uniemożliwiającą zawarcie niepodlegającej unieważnieniu umowy w sprawie zamówienia publicznego.
Przepis 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp zawiera samodzielną przesłankę odrzucenia oferty.
Krajowa Izba Odwoławcza wskazuje na treść przepisów ustawy Pzp, będących podstawą zarzutu wskazanego w pkt 1 petitum odwołania. Zgodnie z art. 214 ust. 1 pkt 5 ustawy Pzp zamawiający może udzielić zamówienia z wolnej ręki, jeżeli ze względu na wyjątkową sytuację niewynikającą z przyczyn leżących po stronie zamawiającego, której nie mógł on przewidzieć, wymagane jest natychmiastowe wykonanie zamówienia, a nie można zachować terminów określonych dla innych trybów udzielenia zamówienia.
W wyroku z dnia 31 października 2023 r., KIO 3042/23, skład orzekający uznał, iż samo założenie Odwołującego o konieczności uwzględnienia wysokości wpływów do budżetu z tytułu obecnie wnoszonych opłat, nie jest rozstrzygające dla ustalenia, czy Zamawiający może i zobowiązany jest do zwiększenia kwoty środków, jaką zamierzał przeznaczyć na sfinansowanie zamówienia ogłaszając przetarg.